Guy's Reviews > Homeboy

Homeboy by Seth Morgan
Rate this book
Clear rating

by
842946
's review
Jan 29, 08

Read in August, 2007

Lang geleden dat ik nog eens zo’n viriele oplawaai kreeg als deze keer. Ik ben nog maar goed halfweg, maar deze Homeboy (****1/2) maakt nu al aanspraak op een mooie plaats in het eindejaarslijstje en Morgan mag voor mijn part en ondanks z’n beperkte oeuvre in één adem vernoemd worden met genregrootheden als James Ellroy en George Pelecanos. Amerikaanse misdaadliteratuur dus, en die “literatuur” staat daar niet zomaar. Dit is niet zomaar pulp, wegwerplectuur, licht verteerbare bagger. Morgan liet de gewelddadige, hijgerige staccato-ritmes van Ellroy achterwege toen hij zijn eerste en enige gepubliceerde roman schreef (hij werkte aan een tweede toen hij overleed in 1990), maar de koortsigheid en soms duizelingwekkende taalvirtuositeit is vergelijkbaar.

Net als het beste werk van de grootmeester lijken grote delen van deze misdaadroman geschreven te zijn in een langgerekt, manisch delirium, al dan niet kunstmatig opgewekt met een slaaptekort, zwarte koffie en pillen. Pagina na pagina maakt indruk met swingende slang, kleurrijke vergelijkingen, geschifte metaforen en stilistische hoogstandjes (de aan elkaar gevlochten alliteraties) die korte metten maken met wat in dit Vlaanderenland wordt verpatst als ’serieuze’ literatuur. Natuurlijk krijg je hier en daar te maken met gimmicks en zocht Morgan bewust voor synoniemen en verwarrende alternatieven, maar dat maakt het - zeker voor een non-native speaker als ondergetekende - alleen maar interessanter. Het is een boek dat, in tegenstelling tot veel andere misdaadboeken, erom vraagt om in de originele taal gelezen te worden. Desnoods aan één pagina per uur. Geen idee of het werd vertaald in het Nederlands. Hoeft ook niet, doe moeite als lezer.

Het verhaal is nochtans niet bijster origineel en lijkt een moderne versie van iets van Dashiell Hammett, maar dan gekruist met het genre van de prison novel. Alles draait om Joe Speaker, een junkie die aan de kost komt als “barker” voor een stripclub (de ‘deurman’ die de klanten binnenlokt), maar er ook nog een drugshandeltje op nahoudt en niet te beroerd is om de pooier van z’n eigen vriendin te zijn. Per toeval geraakt hij in het bezit van een juweel waar een paar andere partijen (politie én criminelen) naar op zoek zijn. Speaker wordt (na zowat een derde van het boek) gevat en de gevangenis ingestuurd, maar de zoektocht naar het juweel (en hem) gaat intussen verder. Geen idee hoe het einde afloopt, maar halfweg is al duidelijk dat het eerste deel, dat zich grotendeels afspeelt in het Tenderloin District van San Francisco (een vreemde mengelmoes van sexclubs, alternatieve cultuur en ghettovorming die ook uitgebreid aan bod kwam in William T. Vollmanns Whores For Gloria en Hammetts noir classic The Maltese Falcon), een andere sfeer uitademt dan de hoofdstukken in de gevangenis.

Terwijl die laatste doen denken aan het werk van Edward Bunker (waarschijnlijk de bekendste misdaadschrijver met een langdurig verblijf in de gevangenis op z’n cv) met hun no nonsense-stijl en klassieke grauwe aanpak (Prison Break lijkt een Disney-product), zijn de eerste honderd pagina’s geschreven alsof de stijl een weerspiegeling moest zijn van de drugroes van de protagonist. Als lezer zit het moelijkste werk dan ook erop na die verwarrende openingshoofdstukken. Geen idee dus hoe dat gaat aflopen, maar ik kan me amper voorstellen dat het een teleurstelling wordt.

Misschien wel de moeite om nog te vermelden: Seth Morgan was t.t.v. haar overlijden (1970) de verloofde van zangeres Janis Joplin (”the ugliest man on campus”), en zou daarna een leven leiden dat ervoor zorgt dat Homeboy voor een stuk ook mag beschouwd worden als een verhulde autobiografie: ook hij was “barker”, ook hij was junkie, ook hij was pooier voor z’n eigen partner. En als we dit artikel, dat in 1991 in Esquire verscheen mogen geloven, dan was Morgan, die zichzelf en zijn vriendin in 1990 de dood injoeg met een motorongeluk, zelf een wandelende rampzone.

Kleurrijk en larger-than-life dus, net als Homeboy, een harde, rauwe motherfucker van een leeservaring die fans van de betere misdaadliteratuur en liefhebbers van boeken met kloten tout court zeker eens moeten lezen.
likeflag

Sign into Goodreads to see if any of your friends have read Homeboy.
sign in »

No comments have been added yet.