Guy's Reviews > A Rage in Harlem

A Rage in Harlem by Chester Himes
Rate this book
Clear rating

by
842946
's review
Jan 29, 08

Read in September, 2007

Gelezen: A Rage In Harlem van Chester Himes. Ik las dit boek al eens in Nederlandse vertaling een jaar of vijftien geleden. Het was meteen ook een van de eerste keren dat ik in aanraking kwam met Amerikaanse misdaadliteratuur, en dan meerbepaald de hard-boiled/noir variant. Dat subgenre sprak me waarschijnlijk om meerdere redenen aan, maar niet omdat ik zomaar hou van “een spannend boek”. Als je houdt van pageturners die hun aantrekkingskracht volledig moeten hebben van ingenieuze plots en een dosis psychologie, dan blijf je beter bij de Britse school, bij de Ruth Rendells, de Robert Goddards, de Elizabeth Georges (en desnoods de Agatha Christies) van deze wereld. Niets dat daar iets mis mee is (ik heb er verschillende boeken van gelezen en heb er meestal van genoten), maar in die Amerikaanse boeken vond ik meer stilistisch plezier, bravado, humor en kick-ass dialogen. Er zullen er altijd wel zijn die betwisten dat Raymond Chandler, Elmore Leonard, Robert Parker, George Pelecanos, etc, tot de “echte” literatuur (*dijenklets*) behoren, maar de voldoening die ze mij geven volstaat voor mij.

In die boeken zit vaak een viriele virtuositeit en een taaie vitaliteit die volledig eigen is aan het genre. Een manische begeestering. Het is van moeten, niet van kunnen. En dan heb je nog een auteur als James Ellroy, wiens schrijverij ronduit experimenteel en provocerend is. Hijgerige ritmes, elliptische zinnen, slang à volonté, gewrongen, complexe structuren: zijn werken zijn geen “spannende boekjes”, maar bloedrauwe tijdsdocumenten met kloten, inventiviteit en een urgentie die ook de beste rock-‘n-roll kenmerkt, iets dat de Nederlandstalige literatuur met z’n voorkeur voor de muffe introspectie en karikaturaal postmodernisme nog al te zeer ontbeert. Ik wacht nog steeds op een nieuwe stem, een nieuw geluid dat komaf maakt met die oneindige traditie van middelmaat en onder verpletterend gebulder het begin van een nieuw tijdperk aankondigt. Ik wou dat ik het zelf kon, maar daar heb ik te weinig talent voor. Een blog, dat lukt misschien nog.

Enfin, A Rage In Harlem (eerder verschenen als For Love Of Imabelle in 1957) mag dan wel een verwaarloosbaar boekje zijn met z’n 160 pagina’s, maar het is wel een uitmuntend staaltje misdaadschrijverij van een van de belangrijkste zwarte Amerikaanse auteurs van de vorige eeuw, en de rechtstreekse voorvader van figuren als Walter Mosley. Himes, die begon te schrijven in de gevangenis, kende de misdaadwereld, de bordelen, de clubs en straatverhalen van dichtbij, en dat komt deze adrenalinebom van een boek goed uit. A Rage In Harlem zindert van de eerste tot de laatste pagina, wordt gedreven door een aanstekelijke combinatie van actie en humor, conventionaliteit en een opgestoken middenvinger. De premisse is nochtans allesbehalve origineel: sufkop Jackson wordt 1500 dollar lichter gemaakt door een stelletje oplichters en besluit met de hulp van zijn broer terug te slaan.

De oplichters blijken echter zware jongens te zijn die gezocht worden voor moord in een andere straat en een eerste confrontatie loopt hopeloos (en bloederig) uit de hand (natuurlijk). Meer er zijn nog meer elementen die de wenkbrauwen de lucht in doen gaan. Zo probeert Jacksons broer te overleven door verkleed als non geld af te troggelen van goedgelovige burgers en monden meerdere actiescenes uit in pure carnavaleske splatstick met half afgehakte hoofden en bijlengezwaai. Het gedrag van verschillende personages (flikken Gravedigger Jones en Coffin Ed Johnson) is ronduit surreëel, de humor is in alle opzichten zwart (mét aanwezigheid van begravenisondernemer) en de taal en het verhaal behoorlijk gewaagd voor z’n tijd. Intensiteit is het centrale begrip en het zorgt ervoor dat A Rage In Harlem niet minder dan klassiek spul is. (****1/2)

Likeflag

Sign into Goodreads to see if any of your friends have read A Rage in Harlem.
Sign In »

No comments have been added yet.