"باور نمي كنم
هرگز باور نمي كنم كه سال هاي سال
همچنان زنده ماندنم به طول انجامد.
يك كاري خواهد شد.زيستن مشكل شده است.
و لحظات چنان به سختي و سنگيني بر من گام مي نهند و
دير مي گذرند كه احساس مي كنم خفه مي شوم
هيچ نمي دانم چرا؟
اما مي دانم كس ديگري به درون من پا گذاشته است.
و اوست كه مرا چنان بي طاقت كرده است.
احساس مي كنم ديگر نمي توانم در خود بگنجم و در خود بيارامم.
از بودن خويش بزرگ تر شده ام و اين جامه بر تن من تنگي مي كند.
اين كفش تنگ و بي تابي فرار!
عشق ان سفر بزرگ!
چه خيال انگيز و جان بخش است
ايجا نبودن

دكتر شريعتي



"
— باور نمي كنم

"خدايا
آتش مقدس شك را
آن چنان در من بيفروز
تا همه ي يقين هايي را كه در من نقش بسته كرده اند را بسوزد.
و آن گاه از پس توده ي اين خاكستر
لبخند مهراوه بر لب هاي صبح يقيني
شسته از هر غبار,طلوع كند.

خدايا,
به هر كه دوست مي داري بياموز
كه عشق از زندگي كردن بهتر است,
و به هر كه دوست تر مي داري,بچشان
كه دوست داشتن از عشق برتر!

خدايا,
به من زيستني عطا كن,
كه در لحظه ي مرگ,
بر بي ثمري لحظه اي كه براي زيستن گذشته است
حسرت نخورم.
و مردني عطا كن
كه بر بيهودگي اش سو گوار نباشم.
بگذار تا آن را من,خود انتخاب كنم
اما آن چنان كه تو دوست داري.

چگونه زيستن را تو به من بياموز
چگونه مردن را خود خواهم آموخت!

دكتر شريعتي"
— نيايش

"Do what you can, with what you have, where you are."
— Theodore Roosevelt

"There are only two ways to live your life. One is as though nothing is a miracle. The other is as though everything is a miracle."
— Albert Einstein

"Not all of us can do great things. But we can do small things with great love."
— Mother Teresa