Leo Tolstoy

“Tegen het einde van de winter werd dit wanhopige verlangen weg te komen uit deze eenzaamheid en ook het gewone gevoel van verveling zo groot, dat ik de kamer niet meer uitkwam, geen piano meer speelde en geen boeken meer wilde lezen. Als katja mij tractte te overhalen toch iets te gaan doen, antwoordde ik :'ik heb geen zin, ik kan niet.', Maar in mijn hart zei een stem: Waarom? Waarom zoui k iets doen wanneer mijn mooiste jaren zo verloren gaan? En op dit waarom had ik geen ander antwoord dan tranen.”


Leo Tolstoy, huwelijksgeluk
Read more quotes from Leo Tolstoy


Share this quote:
Twitter icon

Friends Who Liked This Quote


To see what your friends thought of this quote, please sign up!

1 like
All Members Who Liked This Quote

None yet!

All Quotes
My Quotes
Add A Quote

This Quote Is From

huwelijksgeluk huwelijksgeluk by Leo Tolstoy
4,012 ratings, average rating, 244 reviews


Browse By Tag

More...