Afra MORIDI's recent posts
Recent public posts
(showing 1-20 of 27).
خوب من در همه حال بر این باورم که رمان خطرناکه . ولی برخی خطرناک ترن . مگر اونکه نویسنده تسلط خیلی خوبی بر نوشتن و پژوهش داشته باشه . بنابراین من بازم درست می گم . منظور من در کل این بود که با خوندن رمان تصور نکن از تاریخ چیزی درک می کنی ، نه ! برای تفنن خوبه رمان تاریخی ولی نه برای درک و شناخت تاریخ . همین . در ضمن هنور نخوردی که می گی می زنم ، اگه بخوری که ... من در مورد کتاب با کسی شوخی ندارم . می دونی که ... ؟!
عزیزم مثل اینکه من یه بار دیدگه باید کل اون چه که پیش از این گفته ام رو ، های لایت کنم ! تو همیشه این اندازه دقیق می خونی نوشته های مردم بخت برگشته رو ... ؟! من آثار معتبر رو گفتم . چه تحقیقی یا رمان ! متوجهی ؟ اینو در نظر داشته باش که رمان اصولا با احساسات خواننده بازی می کنه . یعنی کلا خط می ده به ذهن . و گاه خیلی هم بد . گاه . گفتم که ، اگه مصری به خوندن رمان ، رمان خوب بخون . همین پسر جان .
اشکالی نداره . فقط کتاب های خوب انتخاب کن . کتاب های معتبر . نه هر چیزی . برای همین هم گفتم رمان خطرناکه . چون هر کی اومده نوشته ، از دید خودش . مهم اینه که خوب بخونی و درست . وگرنه خوندن این کتاب ها می تونه خطرناک باشه چون روی ذهن آدم و دیدگاه آدم نسبت به فلان شخصیت و یا واقعه تاثیری می ذاره که می تونه چندان هم درست نباشه .
مساله اینجاست که جذابیت رو به چه معنی کنیم . کار پژوهشی هم جذابیت های ویژه خودشو داره . وقتی کتابی از یک تاریخ دان یا باستانشناس نامدار رو دست می گیری ، به واسطه اعتمادی که به اعتبار کار این آدم داری ، از تک تک واژه ها و دسترنجش در واقع ، لذت می بری . من خودم رمان تاریخی خیلی زیاد خونده ام . از اون سری که تو گفتی من فرزند سرنوشت و شبهای پاسارگاد رو خونده ام . اصلا دلیل اینکه برای این کتاب کامنت گذاشته ام ، همینه . چون فضای آشناتری رو داره واسم . البته خودت می دونی ، نگاه تو به تاریخ صرفا یک نگاه تفننیه ظاهرا ، ولی حتی در ادبیات داستانی - تاریخی هم کتاب های معتبری هستن مث همون " کورش بزرگ " گزنفون مورخ بزرگ باستانی ترجمه زنده یاد حسن پیرنیا یا همون مشیر الدوله. از جهتی البته این نگرانی در مورد رمان های تاریخی وجود داره که تاریخ رو به صورت پراکنده و گاه ، نادرست ، منتقل می کنن . البته این ها در برابر تو ، به من ارتباطی نداره . تو نگاهی تفننی به تاریخ داری و احتمالا هدفت شناختش نیست ، بلکه صرفا لذت بردن از اونه . همین دیگه .
اوکی . از یو ویش . ولی به هر حال از نظر من رمان اون طور که باید ، نمی تونه حق مطلب رو ادا کنه ، چون نویسنده گوشه چشمی به خوشایند مخاطب داره و تلاش می کنه با افزودن بار دراماتیک بهش خط بده . نمی گم در آثار پژوهشی چنین چیزی رخ نمی ده ، چرا، ولی دست کم با فکت . ولی قبول دارم که اثر پژوهشی صرف می تونه خسته کننده باشه . اونم برای سن و سال تو و کسی که شاید ( شاید ) تاریخ دغدغه اصلیش نباشه . به هر حال مرسی به خاطر پاسخ و ببخشید به خاطر پیشنهاد .
اگه می خوای تاریخی خوب بخونی ، کتاب های معروف تحقیقی بخون نه رمان . اون هم رمان " ایرانی " . البته اگر منظورت خوندن رمان بوده ، خوب خوبه . من خودم فرزند سرنوشت آرین نژاد رو خونده ام به خاطر علاقه بیش از اندازه ام به " کورش بزرگ " ، ولی زندگی و دوران ایشون رو می شه تو کتاب های " ژرار اسراییل " یا " گزنفون " پیدا کرد . ببخشید ، این صرفا یه پیشنهاد بود با توجه به کتاب های تاریخی ای که تو قفسه ات دیدم . پیروز باشی .
من عاشق این کتابم . چه عجب دوستی با شما (!) در این سایت به یک دردی خورد !همین !
یک افرای بی اندازه عصبانی !
معرکه بود !
جدا معرکه بود .
هنوز که هنوزه خیلی از بخش های داستان واسم زنده و ملموسه هر چند شاید 20 سال پیش خونده باشمش .
شمردی تعداد دفعات گریه ات رو .
شمردنت تو اون سن قوی بوده ها ... !
درک می کنم چی می گی .
به دل نگیر ...
این رومن گری رو باید دار می زدن بابت نوشتن این کتاب !
تا دیگه انواع وطنی شخصیت هاش این قدر همه جا ظهور نکنن !
گاهی واقعا حرصم می گیره از این شدت همذات پنداری ...
کاش دارش می زدن !
آهان !
خوب من دوست داشتم یه متخصص جادوی سیاه باشم !
یه خدای ویرانگری !
مث ولدمورت !
البته بسیار بسیار بسیار باشکوه تر از اون !
مزرعه همون شکل دگردیسی شده جزیره است ... ؟









