Choosing Death: The Improbable History of Death Metal and Grindcore

by Albert Mudrian, John Peel

Choosing Death: The Improbable History of Death Metal and Grindcore

book data

72 ratings, 3.99 average rating, 20 reviews (more data...)

edit

published

October 1st 2004 by Feral House

binding

Paperback, 288 pages

isbn

193259504X (isbn13: 9781932595048)

description

This exciting history, featuring an introduction by famed DJ John Peel, tells the two-decade-long history of grindcore and death metal through the ...more

find at: Amazon | Half.com | Barnes & Noble | Abebooks | compare prices…

Sign in to Goodreads to see your friends' reviews of this book.

new topic
discuss this book

There are no discussion topics on this book yet. Be the first to start one »

friend reviews

To see what your friends thought of this book, please sign up.

lists with this book

This book is currently not featured on any Listopia lists. Add this book to your favorite list »

other reviews (showing 1-20 of 111)

All ratings | 5 stars (21) | 4 stars (34) | 3 stars (13) | 2 stars (3) | 1 star (1) | avg 3.99

all | this edition

Ryan Mishap

Ryan rated it:

09/01/08

bookshelves: music

Readers may be surprised to find Mudrian tracing grind and death metal’s roots to Discharge and other political punk. I was surprised that so many early European death metal outfits had punk and hardcore as their starting points in the underground. One can imagine a different outcome, a future where death and extreme metal became political and community minded rather than misanthropic, gory, and often misogynist. Ah, well, and it isn’t a surprise that in the United States bands went for the...more

Like this review? yes

add a comment

John

John rated it:

05/21/08

Read in February, 2008

recommended to John by: Decibelmag.com
recommends it for: metalheads, death metalheads, Glen Benton

Here's the review on Choosing Death that I wrote for Amazon.com, namechecks and all. I seriously doubt any of my Goodreads friends whill EVER be inclined to read this book, but if you're looking to brush up on your extreme music trivia, look no further. Awesome (unintentionally hilarious) promo photos, too!

I bought Choosing Death last Christmas after seeing the quarter-page plug in the back of every issue of Decibel magazine (Decibel's editor-in-chief is Albert Mudrian, author of this tome o...more Here's the review on Choosing Death that I wrote for Amazon.com, namechecks and all. I seriously doubt any of my Goodreads friends whill EVER be inclined to read this book, but if you're looking to brush up on your extreme music trivia, look no further. Awesome (unintentionally hilarious) promo photos, too!

I bought Choosing Death last Christmas after seeing the quarter-page plug in the back of every issue of Decibel magazine (Decibel's editor-in-chief is Albert Mudrian, author of this tome of death metal history). After literally years of seeing this ad, I decided it was time to give it a chance and see if the book was really up to snuff or not. Even though my taste in metal doesn't lean too far into death metal territory, I still thought it would make for an interesting read, and maybe turn me on to some bands I hadn't heard of before. Choosing Death turned out to be a perfect choice for opening my eyes--and soon after, ears--to all the extreme music I'd been missing out on.

Starting out in Birmingham, England in the early 1980s, Mudrian examines the formative roots of death and grindcore (hardcore punk and crust), before moving into death metal's heyday (popularity explosion in the Floridian and British scenes), its worldwide spread (Swedish death is given a chapter-long examination) and its gradual demise in the late 90s. The final chapter of the book, Altering the Future, recognizes the influence formative extreme music bands have had on current death and grind acts like Nile, Nasum, Arch Enemy, etc. One of the greatest features of this book is how Mudrian's smart and seemingly effortless writing style compliments the exhaustive interviews he's conducted with members of the death metal scene. The unique thing about this book is that the vast majority of its content is all culled from interviews from the musicians, promoters, producers, and artists who were there, making the scene. This gives the book a very genuine, omniscient feel, which at some points lends itself to humor. Another great thing about Choosing Death is the inclusion of so many old flyers, album covers and band photos. It's hard to turn a page without getting another glimpse at what these bands looked like during their prime.

As some reviewers have pointed out, Mudrian's scope of death metal does skew a little heavily toward four biggies in the scene: Carcass, Death, Morbid Angel, and Napalm Death. But I don't feel this was an unfair decision; realistically, these four bands are what defined the genre from an early stage, and its story could not properly be told without giving these acts due credit. Second-wave bands like Entombed, Deicide, At the Gates, Obituary, et. al are also given a close look over, but the real gem in this book is learning about all the underground DM bands I might never have heard of without reading this book. Peripheral metal groups like Repulsion, Autopsy, Grave, Siege and Nihilist are all given several pages (instead of a few cursory sentences) examining their contributions to the genre. Whether you've heard of these lesser known acts or not (most of them were new to yours truly before this book), Choosing Death is your key to unlocking more than you probably ever wanted to know about death metal's woolly history.

One great decision Mudrian made was the inclusion of three appendices in his encyclopedia de metallica. The first one, Cast of Characters, is in the beginning of the book (just before legendary radio producer John Peel's fascinating introduction), and is there to help the reader keep track of the many names that occur again and again in the book's 284 pages. Following the body of the book is a 'Life After Death' section which keeps tabs on where the scene's living causalities wound up after leaving the underground, as well as an awesome 'Choosing Death Essential Discography'. I have actually taken my copy of Choosing Death into my local record shop more than once to remind me of which classic death metal albums my collection is missing (trust me, based on their list alone, my collection is looking pretty shrimpy).

The only gripe I have about Choosing Death is its lack of focus on grindcore. With the notable exception of Napalm Death, whose storied career acts almost as a sturdy timeline as the book progresses, few grindcore acts are given much in-depth coverage. Some important bands get a brief shout-out or two (Brutal Truth, Extreme Noise Terror, Pig Destroyer/Agoraphobic Nosebleed), but after the first couple of chapters, the book focuses almost solely on the advancement of the death genre, and grindcore progenitors are left unexamined toward the end of the book. Another disadvantage of this book is its publishing date; since being published in 2004, extreme music has experienced quite a resurgence, and some of the cream of today's death metal crop weren't even formed or widely noticed four years ago. Then again, this is a slight shortcoming at best, since the book is really meant to offer an in-depth examination into what paths the genre's first and best acts took, and in that sense, it delivers the goods on every page.

Before reading Choosing Death, I had a moderate interest in a few of the bands covered within, and a passing knowledge on those I wasn't so crazy about. After reading the book, I feel much closer to being a bona fide headbanging expert to this interesting cult of popular music history. Whether you just bought your first Carcass album, or were one of the dudes in the pit at those formative Napalm Death shows in Birmingham, there's guaranteed enjoyment in picking up this book. I'd also recommend the superb Choosing Death soundtrack cd as the perfect companion piece. This book would also make an awesome gift for any self-respecting metalhead who does not currently possess it! Bottom line, Choosing Death is extremely informative, flawlessly written, and a ton of fun. What are you doing without it?...less

Like this review? yes

add a comment

Guy

Guy rated it:

01/29/08

Read in October, 2007

Lang haar, zwarte kledij, gorgelzang, gebrek aan melodie, gebrek aan structuur, gebrek aan competentie, onbeluisterbaar lawaai, Satanisme, publiek dat bekogeld wordt met ingewanden. Het beeld dat de gemiddelde mens heeft van death metal (en het verwante grindcore, dat nauwer aansluit bij hardcore punk) is doorgaans ver verwijderd van een dagje Bobbejaanland (met of zonder Kim Clijsters). Natuurlijk zijn er een aantal dingen die gewoon kloppen (er was wel degelijk een fascistoïde dress code voor...more Lang haar, zwarte kledij, gorgelzang, gebrek aan melodie, gebrek aan structuur, gebrek aan competentie, onbeluisterbaar lawaai, Satanisme, publiek dat bekogeld wordt met ingewanden. Het beeld dat de gemiddelde mens heeft van death metal (en het verwante grindcore, dat nauwer aansluit bij hardcore punk) is doorgaans ver verwijderd van een dagje Bobbejaanland (met of zonder Kim Clijsters). Natuurlijk zijn er een aantal dingen die gewoon kloppen (er was wel degelijk een fascistoïde dress code voor veel van de bands tijdens het hoogtij van het genre en ergens vielen opmerkingen over nauwelijks herkenbare chaos wel te begrijpen), er zijn er die vatbaar zijn voor discussie (”luister 200x naar die song en die melodie komt wél bovendrijven”), maar er zijn er ook heel wat die bij de haren (bwaha) gegrepen zijn. Zo valt het niet te ontkennen dat menige death metalband een aantal ultracompetente kloppers en snarenmannen in huis had. Een figuur als Chuck Schuldiner (zanger/gitarist van Death, een van de genregroten) was technisch gezien van wereldklasse. Hij was niet de enige.

Anderzijds is het, zoals Albert Mudrian in Choosing Death, The Improbably History of Death Metal & Grindcore aanhaalt, ook wel grappig dat het genre überhaupt nog bestaat. Toen de snotneuzen van Napalm Death hun ketelherrie bekokstoofden, was dat immers met de bedoeling de snelste, meest extreme muziek mogelijk te maken. Het was verondersteld een eindpunt te zijn voor muzikaal extremisme, een conclusie. Point final. En eigenlijk is dat ook het geval: er zijn nog snellere bands met fabuleuzere producties op de proppen gekomen die de grenzen van het onmenselijke aftasten, maar wat ze bereikten t.o.v. Napalm Death valt niet te vergelijken met wat die deden in vgl. met hun voorgangers. Hetzelfde geldt voor de death metalbands die vanaf midden jaren tachtig (en voorafgegaan door bands als Possessed en Slayer) grote sier maakten. Ze waren de be all, end all van een genre dat eigenlijk geen bestaansreden meer hoorde te hebben na die eerste, klassieke releases van einde jaren tachtig.

De meeste muziekfans, zelfs degenen die zichzelf als open-minded bestempelen, als tolerant en nieuwsgierig, zullen de grindcore- en death metalkelk aan zich voorbij laten gaan. Dan liever ritmes uit Gambia of Puerto Rico. De verklaring is natuurlijk eenvoudig, want het gaat om lelijke muziek die geen (of zelden) beroep op de ingebouwde reflex om te gaan kontwaggelen op exotische ritmes. Death metal is ook niet mijn ding, om redenen waar ik best dieper op in wil gaan bij een Westmalle of een kelk maagdenbloed, maar het heeft me wel altijd geïntrigeerd. Net zoals boeiende kunst niet per sé mooie kunst moet zijn (iets wat het toch blijft voor het gros van de menschen, Sylvain!), moet goede muziek niet mooi zijn om te boeien. Sommige favoriete albums en bands zijn extreem monotoon (Ramones), pervers (Butthole Surfers), agressief (Slayer), wervelend (Last Exit), theatraal-geschift (John Zorns “Moonchild”), overdonderend (Neurosis) en weetikveelwat (Zu), maar samen met minder aanstootgevende artiesten zorgen ze voor een totaalbelevenis die een getrouwere tegenhanger van het leven is dan het monochrome gebrek aan verbeelding dat heel wat zelfverklaarde muziekfans doet besluiten een expert te zijn in het volledige smakengamma. Hey, elk z’n ding, niewoar?

Heel wat van die klassieke death metal klinkt de dag van vandaag vooral als platte kaas. Een genrefan kan zich vast daarover zetten, maar als ik één van die door Scott Burns geproducete platen te verduren krijg, dan hoor ik vooral een gemiste kans, gruwelriffs (amelioratie!) die al te vaak uit een Fisher Price-machientje lijken te komen en zang (euh) die véél te prominent in de mix zit en daardoor niet anders kan dan op de lachspieren werken. Live werkt het nochtans vaak en de resultaten zijn regelmatig indrukwekkend voor een bende snotneuzen met niets beter te doen. Net als de toonaangevende punkbands een decennium eerder werden veel grindcore- en death metalbands immers bevolkt door tieners. De foto’s van de vroege Napalm Death (dat hardnekkige donssnorretje van Mick Harris!) en het besef dat Bill Steer van diezelfe band én Carcass amper zeventien was toen hij grindklassieker Reek Of Putrefaction (1988) bij elkaar pende met z’n vriendjes, is toch wel straf. Veel van die legendarische muzikanten hebben nu amper de kaap van de veertig bereikt. Grindcore was altijd al meer een gimmick (meteen ook de reden waarom John Peel ze aan het hart drukte, ze waren een frisse bries in een saai muzieklandschap dat zich gaandeweg meer en meer serieus nam), maar death metal is van op enige afstand ook behoorlijk lachwekkend in al zijn diversiteit, met bands die excelleerden in gore (Cannibal Corpse), Satansgebrabbel (Deicide) en de Winkler Prins Medische Encyclopedie (Carcass).

Choosing Death laat alle hoofdrolspelers, behalve de in 2001 overleden Chuck Schuldiner, aan het woord (wel ironisch dat net in dit genre zo weinig doden vielen, iets dat niet gezegd kan worden van punk, country en polka), wat betekent dat zowat iedereen die in een belangrijke band zat, of een voor het genre crucial label runde, zijn zegje mag doen. De sleutelband bij uitstek lijkt Napalm death, maar het gros van de aandacht en paginavullig gaat verder ook naar Morbid Angel, Death, Carcass, Obituary, Deicide, Entombed (nog steeds de genrekoningen volgens schrijver dezes) en Cannibal Corpse. Tot de verbeelding sprekende namen die, in tegenstelling tot de bijhorende logo’s van heel wat bands, enigszins te begrijpen zijn.

Het charmante aan de hele “beweging” was zijn (onvermijdelijke) grassroots-filosofie. In het pre-downloadtijdperk (homo erectus, vuur, knotsen, weet u wel) werden tapes uitgewisseld dat het geen naam had, en ze gingen werkelijk de wereld rond, die Maxells en TDK’s. Liefhebbers van extreme muziek uit Finland correspondeerden met Argentijnen, Polen, Britten en zelfs Ajuinen die er dezelfde liefde op nahielden. Sporen van die hele kleinschalige DIY-ethiek zijn nog steeds terug te vinden in genres die zich ophouden in de marge, maar er kwam een charme bij kijken die nu waarschijnlijk enkel in verwaterde vorm voorkomt. Ook grappig: zien op welke manier de geschiedenis van de ene band opging in de andere, hoe muzikanten de ene band (of continent) inruilden voor de andere, om toch maar te kunnen doen wat ze wilden. Mannen met een missie (vrouwen moesten het helaas stellen met songtitels als “Entrails Ripped From A Virgin’s Cunt”).

Choosing Death vertelt chronologisch, aan de hand van talloze interviewfragmenten (twee jaar sleurde Mudrian z’n micro mee) het verhaal van een genre dat nooit verondersteld werd zo groot te worden op zo’n korte tijd, en gaat ook in op de onvermijdelijke keerzijde van de medaille, de fall from grace. Mudrian gaat daarbij in op de Britse, Amerikaanse en continentaal-Europese grondleggers, waar zij de mosterd en darmen haalden, en wat ze teweegbrachten bij hun fanatieke achterban. De sleutelplaten verschenen in ’87-’88 (ook de periode dat John Peel enkele bands in zijn studio haalde), terwijl het genre (death metal verdrong grindcore al snel) creatief gezien piekte in de erop volgende jaren (’89-’91) en commercieel gezien iets later (’92-’93). Het was ook in deze periode dat de grote labels heil zagen in het hels kabaal en de tijd rijp achtten om de albums op grote schaal te verspreiden.

Ook al leidde dit tot de onvermijdbare reflex waarbij bands professioneler, maar ook minder waanzinnig klonken (sleutelbands als Carcass, Morbid Angel en Entombed klonken plots een pak toegankelijker dan voorheen), het leidde ook snel tot een conclusie die bij het hardcorepubliek al snel duidelijk werd en resulteerde in dalende verkoopscijfers: death metal verloor te veel van zijn confronterende karakter voor de underground, kreeg het hard te verduren van het verwante black metal-genre dat enorm bloeide in deze periode, maar was vooral nog steeds té extreem voor de mainstream (inclusief de gemiddelde metalfan). Tegen de mid-90s zagen bands en labels zich al genoodzaakt om opnieuw de kelders en koten op te zoeken. Death metal leek rond ’95-’96 op sterven na dood (metalmagazine Terrorizer ging haast zo ver om het bijna de laatste sacramenten toe te dienen), maar zoals met zoveel andere genres was een revitalisatie en koerswijziging al dat nodig was. Een nieuwe generatie bands als Opeth, Nile, Cryptopsy en Hate Eternal haalde de band uit het slop en met de hulp van gespecialiseerde labels als Relapse kreeg het genre stilaan de credibiliteit waar het altijd zo lang voor vocht.

Death metal lijkt op dit ogenblik comfortabel in de marge te verkeren, haalt nu en dan de spotlights, maar heeft vooral veel te danken aan bands die misschien geen spek voor de bek van de old school fans zijn, maar wel de tand des tijds zullen doorstaan met experimenten en accentverschuivingen die ervoor gezorgd hebben dat het genre in z’n gewijzigde vorm misschien wel hipper dan ooit is. Bands als Mastodon, Dillinger Escape Plan, The Locust en Pig Destroyer brengen een soort van extreme muziek die zonder death metal niet zou zijn wat ze is.

Choosing Death leest als een logboek bij een tijd die aanvankelijk bijzonder opwindend moet geweest zijn (zoals altijd het geval is bij de belofte van een nieuw paradigma), maar gaat ook in op de moeilijkheiden, de tegenslagen, de frustraties van de bands, de labels en de fans. Het is een absolute must voor genrefanaten, een aanrader voor geïnteresseerden en misschien ook voor de non-believers. Dat death metal door velen onthaald wordt op haat, minachting of onverschilligheid, daar heeft het voor een groot stuk zelf voor gezorgd, maar Choosing Death is wel het soort boek dat een groot stuk onbegrip van tafel kan vegen. (****)

...less

Like this review? yes

add a comment

Bugmenot

Bugmenot rated it:

06/14/08

Read in March, 2005

recommends it for: thrill seekers and abominogs

Can an overview of death metal be fun? In the hands of Albert Mudrian it is. Great humanistic history of probably the most misunderstood, migraine-inducing music ever. Like with Ian Christe's overall metal history Sound of the Beast, where newcomers to metal protest there is too much Metallica, greenhorns here will probably bitch that Napalm Death gets too much play. It's a smart move -- the story holds together better, and you always have a firm anchor for what's going on in an often chaotic sc...more

Like this review? yes

add a comment

Patrick

Patrick rated it:

02/17/08

Has a copy to sell/swap — Read in February, 2008

this book is exactly what it claims to be: a history of death metal and grindcore. there is little analysis or commentary, but it goes into great detail of who-did-what-when. it is illustrated throughout with band photos, posters, album artwork and other such pictures. there is a list of definitive albums & artists at the end.

i'd say this is a good read for any amateur musicologist!

Like this review? yes

add a comment

Chris

Chris rated it:

09/22/08

For anyone into the above listed genre's of music, this book tells it's history from start to present day without missing a step.

It's a who-did-what-when of metal's most extreme moments, given in chronological form from it's conception in England in the early 1980's to it's near-fatal downfall in the mid-1990's to it's rise to glory with the new millenium.

Like this review? yes

add a comment

Meeo

Meeo is currently reading it

08/10/08

bookshelves: currently-reading

Skimming through this one while taking breaks from "City of Quartz". I dont know why I love this shit, but I do. Lately, I've been finding myself reading more about music instead of actually listening to it. This book should really be titled "Choosing Napalm Death". I like the collages. Gives it a zine-like feel.

Like this review? yes

add a comment

Alex

Alex rated it:

06/10/07

bookshelves: metal

Read in August, 2005

this is fucking great. a history of grindcore and death metal, with tons of pictures, album info, interviews and everything. from the obscure to the extremely obscure, you can't pass this up, especially if you like napalm death, repulsion, terrorist, death, or about a hundred other key bands! UUUUUURRRRGH!

Like this review? yes

add a comment

Daniel

Daniel rated it:

02/08/08

i found the history behind seminal grindcore bands such as Carcass and Napalm Death incredibly informative and endlessly interesting. better yet was going back and listening to the aforementioned bands and loving them more than ever. especially Carcass' Reek Of Putrefaction. brilliant!

Like this review? yes

add a comment

Paul

Paul rated it:

06/20/07

Read in February, 2006

Extremely captivating history of death metal and grindcore. Should be an interesting read for anyone interested in fringe subcultures. Mundrian has a talent for making an interesting story out of any situation and delivers unknown facts to even the most seasoned metal veteran.

Like this review? yes

add a comment

Christopher

Christopher rated it:

02/26/08

Read in February, 2008

A rather trashy/easy read but filled with many interesting facts, great photos, and a nice "for further listening" section in the back. Probably more for the ardent fan than a casual listener, but hey, you never know.

Like this review? yes

add a comment

Aaron the Pink Donut

Aaron the Pink Donut rated it:

08/30/07

bookshelves: music

Read in January, 2006

Well written and very informative. A good starter to the what and who of extreme metal/grind core. . The suggested listening album appendix is priceless for the new fan. must have for anyone interested in extreme metal!

Like this review? yes

add a comment

Christopher

Christopher rated it:

10/17/07

Read in September, 2005

As I said to some friend of mine or another when I was reading this, I never thought I'd see the day where I'd utter the phrase, "this historical account of grindcore and death metal is kind of underwhelming."

Like this review? yes

1 comment

adam

adam rated it:

09/14/07

Read in June, 2007

Ok history of death metal. The author focuses a little too much on Napalm Death and Earache records but overall provides enough relevant information to get the jist of it.

Like this review? yes

add a comment

Ralph

Ralph rated it:

10/09/07

Read in July, 2006

Much better written than Lords of Chaos, though with less of the juicy tabloid headline factor. Plus, the intro by the late, great John Peel is pretty cool.

Like this review? yes

add a comment

Michelle

Michelle marked it as to-read

07/29/08

bookshelves: music, to-read

Now I have this book in Polish too!
I am bound and determined to learn Polish via metal magazines and hardcore lyrics.
Kat = Executioner

Like this review? yes

2 comments

Todd

Todd rated it:

01/03/08

Clears up some questions regarding origin, with plenty of nice pictures to boot, but lacks any depth beyond a tidy history of the two styles.

Like this review? yes

add a comment

Jason

Jason rated it:

03/25/08

Read in January, 2006

Rad read for any death metal enthusiast.
I heart Napalm Death.

Like this review? yes

add a comment

King Dinösaur

King Dinösaur rated it:

02/07/08

bookshelves: counter-culture, music, science

Read in October, 2007

recommends it for: headbangers, satanists

5 stars for fans. Probably 0 stars for everybody else.

Like this review? yes

add a comment

rishi

rishi marked it as to-read

02/12/08

bookshelves: to-read

recommends it for: every head banging metal fan

this is the greatest sub 4 a book

amust read

Like this review? yes

add a comment

« previous 1 2 3 4 5 6 next »

recent status updates | recommend it | blog it

combine
other editions

None found