زن و شوهری مهاجر در قطار رهسپار سفری دراز هستند. زن در انزوای خودخواسته، با گذر از ایستگاه شهرها و مراحل عمر ، روابط خویش را با شوهر و دختر، با خا...
read full description
reviews
Jan 21, 2012
Venus
rated it: 
ما مثل حیوانات دریایی از آب بیرون افتاده می شویم. به زندگی در خشکی خودمان را عادت می دهیم، اگر چه دیگر بدنمان با زندگی در آب سازگار نیست، اما ریشه هایمان هنوز در آب است و از آن تغذیه می کند. اگر آب خشک شود ما نیز خشک می شویم. پایمان را که در آب می گذاریم، طاقت سرمای آن را نداریم. آن را که پس می کشیم طاقت آفتاب را هم نمی آوریم. یاد خنکی آب ذهنمان را مشغول می کند و به این ترتیب نیمی از زندگیمان را در این بازی نیمه کاره و دوطرفه از دست می دهیم...!
More...
More...
0 comments
like
(4 people liked it)
Jan 07, 2010
نمیدونم اصولا نوشتن تلخ در مورد بدبختی های بعضی آدما چه هنریه؟
من خارج از کشور زندگی میکنم و درد غربت را هم مانند سایر ایرانیان کمابیش دارم. ولی مرور تلخ و لخت وقایع غربت هیچ دردی را دوا نمیکند.بهتر است نویسندگان کمی هم به فکر ساختن باشند.در مجموع این کتاب جزو ده کتاب مزخرف زندگی من بود.
این که اینقدر پرفروش شده هم دلیلش اینه که خیلی ها دوست دارند به جای حل مشکلات خود آنها را هی مرور کنند و غصه بخورند. More...
من خارج از کشور زندگی میکنم و درد غربت را هم مانند سایر ایرانیان کمابیش دارم. ولی مرور تلخ و لخت وقایع غربت هیچ دردی را دوا نمیکند.بهتر است نویسندگان کمی هم به فکر ساختن باشند.در مجموع این کتاب جزو ده کتاب مزخرف زندگی من بود.
این که اینقدر پرفروش شده هم دلیلش اینه که خیلی ها دوست دارند به جای حل مشکلات خود آنها را هی مرور کنند و غصه بخورند. More...
Aug 08, 2007
Orkid
rated it: 
One thing I know; Rostam, be it an incarnation of a lost homeland or an innocent old love, continues to live in the many lives of many displaced people. Every emigre is perhaps in love -secretly- with a Rostam. But Sharifian's account of Rostam is moving, quite unique and irresistible. I have gone back to various part of the book over and over again; her style fluctuates between feminine sensuality and critical refection. With her -and Rostam- I have traveled on that train to Mashhad and have cr
More...
Jul 31, 2010
Khodaparastan
rated it: 
کتاب بدی نبود از اون منظر که نویسندش خانم بود و خوب تونسته بود احساسات یک زن رو به نمایش بذاره!!!
شایدم باید بش دوتا ستاره میدادم!!
شایدم باید بش دوتا ستاره میدادم!!
Jan 21, 2012
Elaheh
rated it: 
من دوكتاب از اين نويسنده خواندهام. اول "كارت پستال" و بعد اين يكي. با همان كتاب نخست اين احساس را داشتم كه بايك نويسنده خوب برخورد كردهام. خانم شريفيان نثر روان و تسلط خوبي برعناصر داستان نويسي دارد. داستانهايش عمدتا شخصيت پردازنده هستند و محور آنها حال و هوا و روحيات روحي و رواني راوي داستان است
در باب مقايسه بايد بگويم كارت پستال قويتر و داري چفت و بست محكمتري نسبت به چه كسي باور ميكند است More...
در باب مقايسه بايد بگويم كارت پستال قويتر و داري چفت و بست محكمتري نسبت به چه كسي باور ميكند است More...
Sep 26, 2009
azi
rated it:
بعله ..خوندمش.. توی بی ربط ترین فضای عمرم ..و به نظرم همه چیز طبیعی و درست اومد... عجیبه!
Jan 29, 2008
Haman
rated it: 
برای من و کسانی مثل من در غربت زندگی می کنیم این کتاب جالبه چون درد کسی رو بیان می کنه که در غربت خاطرات وطنش اونو عذاب میده و در کل کتاب خوبیه و در ضمن این کتاب برنده جایزه بنیاد گلشیری در سال 83 شده
0 comments
like
(1 person liked it)
Jan 21, 2012
اين كتاب هم جزو كتابهايي است كه نميدانم چرا جايزه گرفت؟ ظاهرن آن سال قحطالكتاب بوده؟
Jan 21, 2012
Jan 22, 2012
Dec 26, 2011
Jan 21, 2012
Nov 03, 2011
Jan 21, 2012
