Sign in with Facebook
Loading...
Nooit ziek geweest
Met mededogen en de kracht van een vuistslag beschrijft Dijkshoorn hoe de familie zich schikt naar de nukken van zijn vader.
Klaas zit in een verzorgingstehuis. Zijn zoon zit naast hem, zwijgend. De losgezongen zinnen van de vader roepen herinneringen op aan woeste verjaardagsfeesten van vroeger, aan vakanties met veel gelach en ruzie, aan een moeder die altijd volgde – en...more
Klaas zit in een verzorgingstehuis. Zijn zoon zit naast hem, zwijgend. De losgezongen zinnen van de vader roepen herinneringen op aan woeste verjaardagsfeesten van vroeger, aan vakanties met veel gelach en ruzie, aan een moeder die altijd volgde – en...more
Paperback, 248 pages
Published
January 2012
by Uitgeverij Contact
Friend Reviews
To see what your friends thought of this book,
please sign up.
This book is not yet featured on Listopia.
Add this book to your favorite list »
Community Reviews
(showing
1-30
of
182)
Kan ik een nul geven? Wat een door mislukte coke, FOK, Veronica, GeenStijl etc. waardes geïnspireerde grachtengordelrooskwakzalverij. Opeenstapeling en aaneenrijging van korte nietszeggende zinnen (gaap), calvinistische pathetiek (contradictio in terminis), opgeblazen voortkabbelend egodocument met impotente heliumadem, diepgang van een zandworm aan het strand van Rijkswaterstaattothierland, dat niets toevoegt dan alleen maar het masturbatiegehalte van een, ja, van een wat eigenlijk?, een huisdi...more
In de media is al veel gezegd en geschreven over dit heel persoonlijke boek. Nico Dijkshoorn schrijvend over zijn vader Klaas, zweeft ergens tussen mededogen en minachting/ergernis.
Klaas is een egocentrische man, eigenlijk een groot kind, die altijd het middelpunt wil zijn en hij is altijd enigszins of behoorlijk over de top. Iemand die hunkert naar complimenten maar ze zelf nooit uitdeelt. Iemand die zijn vrouw uitscheldt wanneer ze tegen een boom rijdt als ze net gehoord heeft dat haar zus is...more
Klaas is een egocentrische man, eigenlijk een groot kind, die altijd het middelpunt wil zijn en hij is altijd enigszins of behoorlijk over de top. Iemand die hunkert naar complimenten maar ze zelf nooit uitdeelt. Iemand die zijn vrouw uitscheldt wanneer ze tegen een boom rijdt als ze net gehoord heeft dat haar zus is...more
De eerste helft van het boek leest als een aaneenschakeling van anekdotes van een zoon over zijn ronduit onsympathieke vader. Een vader die zichzelf voortdurend in het middelpunt van de belangstelling zet, vaak ten koste van anderen. De vader voelt zich verheven boven anderen terwijl hij eigenlijk weinig presteert om trots bij te zijn. De toon van Nico Dijkshoorn stoorde me een beetje, hij voelt zich duidelijk verheven boven zijn vader.|Gelukkig voegt hij een anekdote toe waarin zijn vader tijde...more
Nadat ik zijn vorige boek Kleine Dingen (allemaal columns) had gelezen was ik ook wel benieuwd naar deze autobiografische roman. De schrijfstijl is zoals zijn vorige boeken heel simpel, met korte zinnen en geen woord te veel. Wat dat betreft leest het heel makkelijk weg.
Het verhaal zelf gaat over zijn ontzettend egocentrische vader, die zichzelf al zijn hele leven in het midden van de belangstelling zet. In het begin kon ik er nog een beetje om lachen, maar hoe verder het boek vorderde begon het...more
Het verhaal zelf gaat over zijn ontzettend egocentrische vader, die zichzelf al zijn hele leven in het midden van de belangstelling zet. In het begin kon ik er nog een beetje om lachen, maar hoe verder het boek vorderde begon het...more
Al jaren had ik geen idee of ik nico nu leuk moest vinden of niet. Met dit boek heeft hij wel inzicht gegeven over hoe hij gevormd is, met soms zeer herkenbaar situaties. Behoorlijk contrast met het beeld dat ik van hem heb via geenstijl en DWDD. Interessant als je meer van de Nico wilt weten, maar minder of niet als je zijn humor en beschouwing wilt zoals in DWDD.
Dit boek gaat over de arme gevoelige kunstzinnige talentvolle begripvolle en muzikale dichter Nico Dijkshoorn, die het zo enorm slecht getroffen heeft met zijn platte en onontwikkelde vader Klaas. Enige zelfreflectie van Nico's kant ontbreekt en dat maakt dit ook nogal een plat verhaaltje. Wel lekker vlot geschreven: ik had het zo uit.
2,5 ster: In rake, korte zinnen vertelt Nico het verhaal van zijn aftakelende ouders, de verstoorde verhoudingen in het gezin en ook de spaarzame mooie momenten. Gaat imho nergens echt diep genoeg, maar leest wel vlot weg.
A book that ends with a line that could've been near the beginning.
Prima boek, kordaat, een rauw pijn is voelbaar maar ook een mededogen. Leest uiterst vlot.
Apr 29, 2013
Suzan
is currently reading it
Apr 08, 2013
Al
marked it as to-read
Mar 31, 2013
Anneke
marked it as to-read
Mar 19, 2013
Marcel Witte
added it
Mar 16, 2013
Kirsten
added it
There are no discussion topics on this book yet.
Be the first to start one »
