Rate this book

Clear rating

1 of 5 stars 2 of 5 stars 3 of 5 stars 4 of 5 stars 5 of 5 stars

De helaasheid der dingen

3.75 of 5 stars 3.75 · rating details · 2,027 ratings · 69 reviews

In De helaasheid der dingen keert de schrijver terug naar zijn geboortegrond in Reetveerdegem. We maken kennis met zijn vader, Pierre, die zijn paar uur oude zoontje in een postzak op zijn fiets langs alle kroegen van het dorp rijdt om hem aan zijn vrienden te tonen; zijn grootmoeder, wier nachtrust al te vaak verstoord wordt door de politie als die weer eens een van haar...more

Paperback, 207 pages

Published 2007 by Uitgeverij Contact (first published January 2006)

more details... edit details

Get a copy:

More…

Friend Reviews

To see what your friends thought of this book, please sign up.

Lists with This Book

The Discovery of Heaven by Harry Mulisch

De donkere kamer van Damokles by Willem Frederik Hermans

The best Dutch literature

20th out of 187 books — 155 voters

De helaasheid der dingen by Dimitri Verhulst

Post voor mevrouw Bromley by Stefan Brijs

Belgian Literature

2nd out of 88 books — 18 voters

More lists with this book...

Community Reviews

(showing 1-30 of 2,607)

filter | sort: default (?) | rating details

Aug 07, 2012 Nesa Sivagnanam rated it 4 of 5 stars · review of another edition

In this semi-autobiographical novel, the author describes a childhood spent in a family of uncles – his father Pierre's siblings – all of whom have fled their wives to return to the more accommodating maternal nest. As they see it, they have been set free to follow their true vocation of unfettered self-destruction through drink. They regard an early death (through cancer rather than cirrhosis – but then they smoke as much as they drink) as a fair price to pay. Apart from Dimitri's grandmother,...more In this semi-autobiographical novel, the author describes a childhood spent in a family of uncles – his father Pierre's siblings – all of whom have fled their wives to return to the more accommodating maternal nest. As they see it, they have been set free to follow their true vocation of unfettered self-destruction through drink. They regard an early death (through cancer rather than cirrhosis – but then they smoke as much as they drink) as a fair price to pay. Apart from Dimitri's grandmother, women are regarded as little more than obstacles to this project. Dimitri's mother is dismissed as a "bourgeois cow". The older Dimitri is able to say: "There are two people I hate. One gave birth to me and the other was giving birth to my child."

Postman Pierre is the only one with a job, though that does little to inhibit his drinking. When Dimitri is born he takes him straight from the maternity ward to tour the local bars, his bike (with baby propped in the postbag) wobbling ever more as the tour progresses. Drinking is regarded as a specialised skill, almost as a trade. It even finds a political justification, preventing the family from falling victim to consumerism. When Pierre finds he has some extra money at the end of the month he drinks his entire pay packet to save his family from the "temptations of capitalism".

Perhaps the most inventive of the drinkers is young Girder, who devises a drunkard's version of the Tour de France. With a standard glass of alcohol representing five kilometres, the racers gather in their Lycra to cover the distances, moving through the dimension of inebriation rather than space. The physical effects of such consumption (sweaty face, trembling limbs) are so similar to those of cycling that the grandmother thinks they are actually racing on bicycles.

Their drinking is both their punishment and their salvation – it exempts them from responsibility at the same time as loading them with new burdens. Pierre may argue that possessions own you and that drinking frees the spirit, but at the same time it erodes both the mind and the body. He is the only one to take any steps to save himself, surprising everyone by booking into a drying-out clinic. Once the brothers realise he is serious, they take him on one last binge and arrive so drunk they don't notice a patient hurling himself to his death as they arrive at the entrance.
(less)

1 like · like · see review

Jun 06, 2012 Mighty_k24 rated it 4 of 5 stars

In't kort: Verhulst neemt ons opnieuw mee naar zijn geboortedorp Reetveerdegem en vertelt honderduit over zijn jeugdjaren die hij spendeerde met zijn vader, grootmoeder en nonkels Potrel, Herman en Zwaren. In verschillende korte maar rake verhalen schetst hij een beeld van een (verzonnen?) jeugd vol cafés, politie en Roy Orbison-fans.

Mijn oordeel: ik ben meestal niet zo'n hype-man, sta er altijd wat sceptisch tegenover, maar bij Verhulst heb ik mijn mening toch wel heel snel moeten herzien. In e...more

like · see review

Jan 25, 2011 Elsje rated it 3 of 5 stars

Shelves: read-2009, irl-leesgroep

We lazen De helaasheid der dingen met de IRL-leesgroep waar ik lid van ben. Op mijn aanraden, want tot ik dit voorstelde had ik nog niets van Verhulst gelezen. En als nieuweling een schrijver voorstellen schept verwachtingen. Vorige week hebben we het boek besproken. Grappig toch, hoe de meningen uiteen kunnen lopen, voornamelijk door het gevoel dat het boek bij een ieder achterliet. We waren het eens: het is prachtig geschreven, Verhulst is een echte woordkunstenaar. Maar tegelijkertijd was bij...more We lazen De helaasheid der dingen met de IRL-leesgroep waar ik lid van ben. Op mijn aanraden, want tot ik dit voorstelde had ik nog niets van Verhulst gelezen. En als nieuweling een schrijver voorstellen schept verwachtingen. Vorige week hebben we het boek besproken. Grappig toch, hoe de meningen uiteen kunnen lopen, voornamelijk door het gevoel dat het boek bij een ieder achterliet. We waren het eens: het is prachtig geschreven, Verhulst is een echte woordkunstenaar. Maar tegelijkertijd was bij sommigen de narigheid van het leven dat Verhulst beschrijft in tegenzin erover te lezen omgeslagen.

In De helaasheid tekent Verhulst herinneringen op aan het dorp waarin hij opgroeit, het Vlaamse Reetveerdegem. Hij woont met zijn vader en nonkels Zwaren, Herman en Potrel bij zijn oma. Het is een trieste bedoening, dit huishouden. Want de mannen zijn werkloos en hangen de godganse rond in de kroeg. Drank neemt in hun leven een centrale plek in. Neem bijvoorbeeld het verhaal 'de Ronde van Frankrijk' waarin Potrel een zuipwedstrijd organiseert: voor elke 'gereden' kilometer moet de deelnemer een bepaalde hoeveelheid drank tot zich nemen. Bergetappes betekenen sterke drank, vlakke ritten mogen op bier 'gereden' worden.
Ondanks de helaasheid van dit leven gaan de Verhulstjes door het vuur voor elkaar. Ze accepteren dat hun leven is zoals het is, en wee het gebeente van diegene die daar slecht over denkt.
Aan dit leven komt een eind als Dimitri door de kinderbescherming wordt weggehaald, ook al zo'n verhaal: de nonkels zijn meer bezig met het raden van de kleur van het ondergoed van de hun vreemde mevrouw dan met de vraag wat zij komt doen.
In het laatste verhaal gaat Dimitri weer terug naar het dorp. Daar gaat hij in een kroeg zitten wachten tot jawel, zijn nonkels binnen komen. Pas dan realiseert hij zich de kloof tussen hun leven en het zijne. En geneert hij zich voor zijn familie.

Wat een helaasheid allemaal. Mooi. Hilarisch. Ontroerend. Viezig. Een aanrader. Maar... niet zo mooi als Godverdomse dagen op een godverdomse bol(less)

like · see review

Jul 17, 2011 Frank rated it 4 of 5 stars

Shelves: owned, favorites

Na de film te hebben gezien, die ik werkelijk prachtig vond, en Godverdomse dagen op een godverdomse bol gelezen te hebben, was het de beurt aan dit boek. Haastig gekocht in een filiaal van Bruna op Utrecht Centraal, omdat ik reisde zonder leesvoer, bleek het alleszins geen miskoop te zijn geweest; blijkens het feit dat ik het boek minder dan vierentwintig uur later uitlas. Het leest lekker weg, zonder dat ik zomaar voorbij kon gaan aan een aantal mooie verwoorde passages of scherpzinnige, veela...more

like · see review

Jul 24, 2012 Wondergirl rated it 3 of 5 stars · review of another edition

Fieser Titel, für ein eher mäßiges Buch.
Verhulst erzählt aus seiner Kindheit. In jeder ländlichen Gemeinde gibt es eine Familie, die komplett und konsequent durch alle sozialen Netze fällt. In dem Fall ist es die des Autors. Zusammen mit seinem Vater und drei Onkeln lebt er bei seiner Großmutter. Die Männer der Familie sind dorfbekannte Säufer, die Frauen unglücklich. Wie auch die gleichnamige Verfilmung ist das Buch ein Mittelding: einerseits lustig gedacht (Haha, Saufgeschichten), andererseits...more

like · see review

Mar 19, 2010 Christel rated it 3 of 5 stars

VO4

Vandaag het dorp rondgereden in de postzak van mijn vader, alle kroegen langsgeweest. Comfortabel is anders, als je net één dag oud bent..

Een speciale dag vandaag. Tante Rosie is samen met mijn nichtje Sylvie teruggekeerd naar Reetveerdegem. Ik mag dat verwende kind niet zo.

Ik zit weer eens met mijn nonkels in de kroeg de dag te verzuipen. Want meer doe je in dit dorp toch niet, als je een Verhulst bent.

Vandaag weer een van onze nutteloze dagen. We drinken, roken, ouwehoeren en worden dronken...more

like · see review

Jan 29, 2010 Ditte rated it 2 of 5 stars

Shelves: bookclub, i-own

Ik heb een ambivalente houding ten opzichte van dit boek. Ik las het voor een boekenclub, maar was van te voren eigenlijk al bevooroordeeld door de indruk die Verhulst op mij gemaakt had bij televisie optredens en door wat ik van mijn moeder, die het met haar boekenclub eerder gelezen had, over het boek gehoord had. Het eerste hoofdstuk was eigenlijk funest. Hoewel de schrijfstíjl heel prettig was, vond ik het taalgebruik vreselijk, en ik vond de eerste hoofdstukken eigenlijk behoorlijk aanstoot...more

like · see review

Sep 18, 2011 Stevie Swenne rated it 5 of 5 stars

Schitterend boek. Beste dat ik dit jaar al gelezen heb. En allemaal waar. Van de ene pagina naar de andere verzeil je ook van de ene emotie naar de andere. Een lach en een traan, en een gezonde dosis cynisme.

Itt tot wat sommige mensen zeggen vind ik dit geen vulgair boek. Het is een beetje van de pot gerukt ok, maar dat was volgens mij niet met de intentie om te choqueren (cfr. Brusselmans). Het is vooral een overdrijving van de werkelijkheid. En als je nog maar een beetje zelf in deze streek be...more

1 like · like · see review

Jun 10, 2012 Christophe is currently reading it

Ik ben dit boek momenteel aan het lezen omwille van een schooltaak. Maar ik geniet er toch nog van, het boek zit boordevol humor. Ik hou van boeken waar het niet altijd even proper word gehouden, waarin het vulgaire ook niet word achtergehouden.
Het lijkt me moeilijk een verhaal te schrijven waar niet zoveel in gebeurd maar de lezer toch geboeid te houden. Dimitri Verhulst is hier zeker in geslaagd.

Ik raad dit boek ten zeerste aan, aan de niet-graag lezers onder jullie die bijvoorbeeld ook een ta...more

like · see review

May 12, 2012 Zazou rated it 4 of 5 stars

Shelves: favorites, gelezen-in-2008, gelezen-in-2009

Verhulst schrijft, zonder namen en jaartallen te noemen, een mooi stukje over de geschiedenis. Vanaf het ontstaan van de mensheid tot en met de kernbom worden we op een niet mis te verstane manier onder de loep genomen.
Het is, dat Max Dendermonde het boek "De wereld gaat aan vlijt ten onder" al heeft geschreven, anders zou dit een passende subtitel zijn.

Wat nu een wc pot op de kaft doet? Volgens Verhulst komt men op het toilet op de ene gedachte na de andere. En door al die gedachten ten uitvoer...more

like · see review

Apr 29, 2013 Francine rated it 5 of 5 stars

Als ik ooit de pen op pak en begin te schrijven zal het in de stijl van Dimitri Verhulst zijn, ook ik heb nood aan de gortigheid van het leven van mij af te schrijven. Hij is rauw! Zegt het zoals het is! En daar hebben wij in Belgie nood aan! Want alles is hier picobello, maar niks is minder waar! Ik hou van echte mensen, die boeren en scheten laten, zelfs de Queen of England laat scheten, wist je dat? Haha! Wij zijn mensen, de ene niet beter dan de andere, laat ons daar even over bezinnen. En D...more

like · see review

May 23, 2013 Shannon (Giraffe Days) rated it 4 of 5 stars · review of another edition

Shelves: 2013, fiction

Dimmy is twelve and lives with his father, three uncles and his grandmother in her crappy old house in the fictional town of Aresendegem, Belgium. Since the four brothers are serious beer drinkers who live to drink - and watch Roy Orbison on the telly - the house is filthy and Dimmy has grown up sleeping in the fug of his father's drunken breath, ever since his mother left and they moved here. His uncles - Heavy, Herman and Girder - are all pretty interesting blokes, and Dimmy loves them all. Bu...more Dimmy is twelve and lives with his father, three uncles and his grandmother in her crappy old house in the fictional town of Aresendegem, Belgium. Since the four brothers are serious beer drinkers who live to drink - and watch Roy Orbison on the telly - the house is filthy and Dimmy has grown up sleeping in the fug of his father's drunken breath, ever since his mother left and they moved here. His uncles - Heavy, Herman and Girder - are all pretty interesting blokes, and Dimmy loves them all. But at some point, he grows up to realise that a life of drinking, fighting, smoking, sleeping and then starting it all again the next day isn't for him.

It wasn't until I was about halfway through this relatively short novel that I realised the main character and narrator had the same name as the author - I know, how could I have missed that?! Once I did notice it, the novel shifted its footing from fiction to memoir, and I've no idea how much of this really is based on the author's life - I got the feeling quite a lot of it is (promotional material for the book described it as "semi-autobiographical"). I also started to wonder, especially by the end, whether this book slotted in amongst the author's other novels, something that needed to be read in conjunction with all his novels, in order to get the full picture: the fact that, towards the end, he skips over a great deal and leaves out a lot, left me sadly disappointed and dissatisfied at the end (though I would also say that he knew when to stop, and that's something I sometimes wish more writers would learn).

The Misfortunates is highly entertaining, quite funny, rather sad but always honest and surprisingly upbeat. This isn't one of those "oh woe is me" memoirs or novels of childhood abuse and addiction. The Verhulsts are quite proud of their drinking, and they're living the life they want to live. As Dimitri describes the homes he's lived in with his father, and his father's convictions - such as they are - you get a clear sense for this family and what Dimitri's life was like:

It's like this: I spent my first years with my parents in Kanton Stret on a tiny courtyard with a communal water pump and a communistic toilet - a hole in a plank, directly above the septic tank. Water ran down the inside of the living-room walls and we stuffed balls of newspaper into the worm-eaten window frames to keep out the wind. My father always spoke of the inconveniences of our residence with pride - longing for an easy life was a clear sign of inadequate masculinity - and when we finally moved to Mere Street [his grandmother's house] it was only to be even worse off. Our new toilet was a hole in a plank as well, but this house had the advantage of a leaking roof. [...] And we cherished the rotten, mushroom-sprouting death trap of a staircase over the cellar as a prime example of proletarian architecture. My father was a socialist and went to great lengths to be recognized as such. For him, possessions were nothing more or less than extra dusting. You didn't own them, they owned you. If a burst of unexpected thrift put us in danger of reaching the end of the month with a financial surplus, he hurriedly plundered the bank account and drank his entire pay packet to protect us from the temptations of capitalism. Unfortunately my mother revealed herself more and more as a bourgeois cow: she was too vain for worn-out shoes and filed for divorce after just ten years of marriage. When she left, she took everything that wasn't nailed down, thus granting my father ultimate bliss. [pp.2-3]

Translated by David Colmer, an Australian, the story reads extremely well and has wonderful flow. There's a great deal of humour, though it's often of the sardonic, ironic or "black comedy" style, the kind of humour that makes the realities of the story both easier to read about and that much more tragic and heavy-of-heart. I initially wanted to read this because I was looking for a book set in Belgium, but I don't know if it's because of the translation or because this is indeed reflective of life there in the late 20th century and it just happens to be all-too familiar, but it was easy to imagine I was reading a book set in Ireland, say, or Manchester or many other places where men go to the pub in the evening and poverty's a bitch you can't escape (or a lifestyle that becomes ingrained).

Dimitri recounts certain chapters, or vignettes, in his life, moving back and forth in time sometimes, but deftly creating a clear picture. The chapters each focus on a memorable time in Dimitri's life, like when his cousin Sylvia and her mother came to stay to escape her abusive father, or the summer he and his friends hung out on the pond rumoured to be where a crazy old lady drowned all her babies. The time his uncle Girder, only sixteen himself, he devised a Tour de France of drinking is quite the story: five miles equaled one beer, and there were certain drinks that had to be consumed on particular legs, and different jerseys to win. Girder ends up in the hospital for that one, and we never do learn who won the race. In fact, many of them end up in hospital after drinking too much - his uncle Herman for the contest to win a Guinness World Record, and his own father ends up voluntarily entering a psychiatric clinic in order to stop himself from drinking. It's rather vague whether that worked or not, in the end, but it's clear what led to his decision.

We knew that thoughts come at night, in bed, and we suspected that my father had lain awake in mortal fear, feeling the pain in his body, in his liver, his stomach, his chest. And that he, alone with his thoughts, lost his brave acceptance of physical deterioration. We couldn't exclude the possibility that he had licked his sopping hands, discovering to his horror that he had started to sweat alcohol, that his body was defeated and no longer knew how to get rid of all that fluid, that it had started to leak it out of all possible pores and holes. My father now tasted like beer and his armpits smelled like it too. Maybe he had already noticed the whites of his eyes growing yellow, his steady loss of weight. A drinker's coffin is seldom a heavy burden, undertakers are always glad to carry them, and our family would have saved a lot of money if we'd been able to pay for our funerals by the pound. Did he think that night about the worms that were besotted by the deliciously fermenting bodies of dead soaks and made the soil of our graveyard so rich that the gravediggers spent their working hours growing carrots and spinach between the collapsed and forgotten tombstones of a previous generation of chain drinkers? [p.100]

I was very absorbed in this story, which is why I was so troubled in the last two or three chapters when it started to skip around in Dimitri's adult life, completely skipping over what I would have thought were pivotal moments in his life, just abruptly dumping us in a new scene without any kind of transition, or not following-up on a previous story to tell us the outcome. True, the focus on the story turned out to be the four Verhulst men and their drinking, their lifestyle and Dimitri's memories of them, but the connection between them and Dimmy's decision not to follow in their footsteps (not that he abstains or anything), is not present in this story. It disrupted the flow and made it feel like I was missing a section or two.

This is indeed a story of the misfortunates, those who "have a more realistic view of the world" [p.129], and Dimitri's love for his uncles and father. It's also a story of Dimitri's childhood, sharing certain chapters from his life that paint a clear and interesting portrait of his life growing up in this small, run-down town, in a decrepit house with a fiercely loyal family. There's nothing self-indulgent about this story, nothing melodramatic - it's tone is one of wry humour, deep affection and pride, as well as a shake of the head at the waste and foolishness. It is a refreshing read after the more bleak stories Australian and Canadian writers produce, or the more self-indulgent and "uplifting" stories from America. It left me with questions, true, but that doesn't take away from its attributes. A wonderful story, wonderfully told.

They also made this book into a movie; you can see the trailer for it here.(less)

1 like · like · see review

Aug 02, 2012 Ken Takel rated it 4 of 5 stars · review of another edition

Dimitri wächst bei seiner Großmutter in dem flämischen Dorf Reetveerdegem auf, zusammen mit seinem Vater und drei Onkeln. Die Familie Verhulst ist im Dorf für ihre legendäre Trinkfestigkeit bekannt. Sozialamt, Kneipe, Küche und Klo sind die Eckpfeiler ihres Daseins, und sie sind stolz darauf. Doch das Schicksal scheint für Dimitri andere Pläne zu haben…

Der Roman hält definitiv, was der (großartige) Titel verspricht. Viel beschissener kann man sich eine Jugend nicht vorstellen. Sehr plastisch bes...more
Dimitri wächst bei seiner Großmutter in dem flämischen Dorf Reetveerdegem auf, zusammen mit seinem Vater und drei Onkeln. Die Familie Verhulst ist im Dorf für ihre legendäre Trinkfestigkeit bekannt. Sozialamt, Kneipe, Küche und Klo sind die Eckpfeiler ihres Daseins, und sie sind stolz darauf. Doch das Schicksal scheint für Dimitri andere Pläne zu haben…

Der Roman hält definitiv, was der (großartige) Titel verspricht. Viel beschissener kann man sich eine Jugend nicht vorstellen. Sehr plastisch beschreibt Verhulst die ganze Abartigkeit seines Heranwachsens. Das Leben in einer Bruchbude mit Plumpsklo zwischen stinkenden Messis mit Hang zu exzessivem Alkoholkonsum. Arbeitslose Randexistenzen, deren Interesse sich auf Radsport (gucken), Saufspiele und die Verehrung von Roy Orbison beschränkt.

Doch der Außenseiterstatus führt auch dazu, dass die Familienbande wie Pech und Schwefel zusammenhält. Ob Drogenentzug oder Barschlägerei, stolz stehen sie in schweren Zeiten zusammen. Nie werden die peinlichen Anekdoten auf Kosten seiner Sippschaft erzählt. Und so findet Dimitri hinter all dem Schmutz und den unappetitlichen Details auch fast so etwas wie Liebe und Geborgenheit.
Um dem Leser die ganze Misere seiner jämmerlichen Kleinstadtexistenz erträglich zu machen, greift Verhulst auf reichlich schwarzen Humor zurück.

So kann man sich aus sicherer Entfernung wohlig ekeln, die Augen verdrehen und laut losprusten!
In der zweiten Hälfte gibt es einen kleinen Zeitsprung, der etwas hastig wirkt. Man bekommt nur am Rande mit, dass Dimitri vom Jugendamt aus der Familie genommen wird. Gerne hätte ich mehr darüber erfahren. Stattdessen geht die Geschichte mit etwas ernsteren Tönen im Erwachsenenalter weiter.

Fazit
Mehrfach musste ich beim Lesen an Fleisch ist mein Gemüse von Heinz Strunk denken (Lest meine review dazu hier). Beide Autoren bewegen sich inhaltlich auf ähnlichem Terrain und pflegen einen vergleichbar schwarzhumorigen, schonungslosen Erzählstil.
Die Sache ist klar wie Klarsichtfolie: Lest und verschenkt dieses Buch.
Unterhaltsamer und kurzweiliger geht es kaum. Die Beschissenheit der Dinge ist wie ein Saufgelage mit Freunden. Eine riesige Party, an die einen der Kater auch am nächsten Tag noch erinnert.

(less)

like · see review

Mar 11, 2012 Connie rated it 4 of 5 stars

Shelves: virtual-books, rws_spring12, rws_atw, vlaams-of-nederlands

Life's truly crappy for Dimitri. His mother hates him, so he lives with his dad and uncles at the grandmother's house. Except for his dad, not one of them has a job, and except for his grandmother, all are proud alcoholics. If you're one of the Verhulsts, all innkeepers know you by name, and unfortunately, so do all the police officers and bailiffs. If you're born into this family, your career path becomes fairly obvious when you're about an hour old and your father rides with you to every filth...more

like · see review

Jan 29, 2008 Guy rated it 4 of 5 stars

Dimitri Verhulst - De helaasheid der dingen. Ook gelezen, en deze keer helemaal gratis, want van de geweldige Hoofdstedelijke Openbare Bibliotheek: De helaasheid der dingen (2006) van Gouden Uil-publieksfavoriet Dimitri Verhulst, die ook in mijn omgeving (een nog veel overtuigender argument!) op de nodige lofbetuigingen mocht rekeningen. Ik had al van Verhulst gehoord, over hem gelezen, had hem ooit zelfs eens zien opdraven in dat vreemde laatavondprogramma De laatste show en had vaagweg een ide...more Dimitri Verhulst - De helaasheid der dingen. Ook gelezen, en deze keer helemaal gratis, want van de geweldige Hoofdstedelijke Openbare Bibliotheek: De helaasheid der dingen (2006) van Gouden Uil-publieksfavoriet Dimitri Verhulst, die ook in mijn omgeving (een nog veel overtuigender argument!) op de nodige lofbetuigingen mocht rekeningen. Ik had al van Verhulst gehoord, over hem gelezen, had hem ooit zelfs eens zien opdraven in dat vreemde laatavondprogramma De laatste show en had vaagweg een idee over wat het boek ging (nestbevuiling), maar ik vermoedde dat er achter al dat geleuter de zoveelste promostunt schuil ging omdat er eindelijk eens een Vlaming gevonden werd die niet meteen teruggestuurd werd naar de kleuterschool zodra zijn/haar werk naast dat van buitenlandse generatiegenoten werd gelegd. Ik was dus bevooroordeeld, want ik heb wel degelijk “genoten” (bij gebrek aan beter) van het boek, een soortement autobiografie waarin Dimmetrie terugkeert naar het als Reetverdegem vermomde Nieuwerkerken bij Aalst, een Vlaams gat zoals er dozijnen terug te vinden zijn tussen Dilsen en Diksmuide. Natuurlijk kan een gat ook z’n charmes hebben, en alhoewel dat misschien wat vrijgevig is in het geval van Reetveerdegem, gaat het alleszins om een kleurrijke familiekroniek.

De jonge Dimmetrie groeide op tussen zijn grootmoeder, vader en nonkels, drie brallende, gnuivende, reetschartende nietsnutten die zingeving verwarren met heelder dagen pinten pakken en protjes laten en de jonge Dimmetrie het ene vieze volkslied na het andere aanleren. Het boek begint als de kleine nog een snotneus is die het bier nog moet ontdekken, en eindigt als de huidige schrijver nog eens terugkeert. Het begin en het einde van het boek maakten ook het meeste indruk. Verhulst schrijft bij momenten geweldig Vlaams: expressief, authentiek, soms getuigend van pure poëzie. Wat hij vertelt is vaak platvloers, maar zijn taal blijft bruisend volks zonder te verwateren tot het soort schetenproza dat Brusselmans’ boeken soms kenmerkt. In dat opzicht is de spirit van Verhulst soms eerder te zoeken bij L.P. Boon en zijn stijl nu en dan zo krachtig als die van J.M.H. Berckmans (als die zichzelf onder controle heeft). Onvergetelijk zijn de verhalen over de zatte dwergen in het café, de eigen interpretatie van de Tour de France (voor elke zoveel kilometer een pint, glas wijn of whiskey) en uiteindelijk, na zoveel jaar, de onafwendbare vervreemding als Verhulst met z’n eigen kleine terugkeert naar het gat waar hij werd grootgebracht. Op die manier is De helaasheid der dingen een boek geworden dat bij momenten ronduit hilarisch is, soms ontroerend, op het einde pijnlijk melancholisch (ten huize Boleuzia ook wel herkenbaar) en bijna constant intrigerend, omdat het plaatsneemt in een lange traditie van (al dan niet) liefdevolle afrekeningen waarbij het niet zoveel uitmaakt in welke mate er gefantaseerd werd, en toch moeiteloos overeind weet te blijven als een origineel werk. Koop (of leen) en lees dat boek en maak van die man een miljonair. (****)

(less)

like · see review

Jan 24, 2012 Michelle rated it 4 of 5 stars

Shelves: read-in-2012

Erg vermakelijk, vooral zijn schrijfstijl bevalt me. Het lijkt wel alsof er over elke zin is nagedacht, want vrijwel elke zin zit goed in elkaar. Geschreven vanuit het standpunt van de jonge Dimmetrie, waan je je in de wereld van stinkende, zuipende mannen die maar een levensdoel bezitten: zich bezatten. Ondanks hun slechte gewoontes zijn het aandoenlijke karakters. Ik heb me geen moment verveeld met dit boek en ben zeker benieuwd naar ander werk van Verhulst, hopelijk zal deze mij ook amuseren.

like · see review

Feb 04, 2012 Daniel rated it 5 of 5 stars

In English it would be something like: "the unfortunatelyness of things"

Great Book and I think translated in a number of languages.

Dimitri is a Belgian writer with extraordinary talent to write books that can make horrible situations readable and even funny without losing tact.

This book is about his youth in an alcoholic family in a village drowned in bear and rough men that measure their strength and status not by muscle but by the toughness of their liver....

like · see review

Mar 01, 2013 Claire Saim rated it 4 of 5 stars · review of another edition

La Merditude des choses est un recueil de nouvelles complètement loufoques, iconoclastes et décomplexées, mais parsemées, il faut le savoir, de déserts hygiéniques, d’orgies saoûlographiques et autres joyeusetés scatologiques...

Traduites du flamand, ces nouvelles nous introduisent dans l’univers décalé de Dimitri Vershulst (il y a une certaine part autobiographique) et s’imposent à nous comme des tranches de vie, des moments intimes savamment rapportés sous la plume alerte d’un auteur qui manie...more

like · see review

Oct 04, 2010 Rogier rated it 4 of 5 stars

Eigenlijk verkeerde volgorde gedaan, maar in dit geval was het beter: eerst de film en dan het boek.

De film was plat en lekker ordinair. Daar moet je dan natuurlijk wel van houden (af en toe).

Het boek heeft een vreselijk taalgebruik, omdat de schrijver zich helemaal heeft laten gaan in zijn Belgische grammatica. Maar het went.

Je voelt de vuiligheid van dit milieu, dat leeft aan de onderkant van de samenleving. Pies en poep en wegrottende lakens op het bed.

Je kunt leuke quotes uit dit boek halen,...more

like · see review

Mar 07, 2012 Suse rated it 4 of 5 stars · review of another edition

Die U4 sagt:
"Eine ebenso rührende wie groteske, eine grausame udn doch poetische Familiengeschichte - noch dazu ziemlich wahr ..."

Besser kann man's nicht beschreiben. Was hat der arme Kerl für ein besch***enes Leben gehabt!
Tief melancholisch, eine europäische "white trash"-Geschichte von einem Underdog, der sich aus dem familiären Elend herauszubuddeln beginnt. Und das alles mit extrem schwarzem Humor.

like · see review

Sep 18, 2011 Marcel rated it 5 of 5 stars

Dit is tot dusver één van de meest verrassende boeken die ik dit jaar gelezen heb. Het taalgebruik is hier en daar behoorlijk banaal, maar dit past juist perfect in de sfeer van het boek; het hoort gewoon bij een plaatsje als Reetveerdegem (zoals het in het boek wordt beschreven). Het boek doet terugverlangen naar tijden die iedereen zich lijkt te herinneren, maar die niemand meegemaakt heeft.

like · see review

Aug 30, 2010 Alicia rated it 3 of 5 stars · review of another edition

Bij dit boek moest ik af en toe wel hard op lachen. Hij is op een leuke manier geschreven en de humor bevalt mij wel. Ik moet wel zeggen dat er in de eerste paar hoofdstukken ranzige dingen werden beschreven waardoor ik af en toe het gevoel had dat ik weg moest kijken. Ik vraag me alleen heel erg af in hoeverre het verhaal waar is en of er dingen niet misschien een klein beetje overdreven zijn.

like · see review

Dec 04, 2012 Lara rated it 5 of 5 stars

Shelves: literature

Er zijn van die boeken waarvan je het ten zeerste betreurt dat ze op een gegeven moment uit zijn. De helaasheid der dingen is zo'n boek. Dimitri Verhulst schrijft raak, scherp, met de vinger op de zere plek, en met een humor die iedere pagina een grote glimlach, zo niet een (ik citeer) oorverdovende schaterlach ontlokt. En dan dat prachtige Vlaams. Verhulst behoort vanaf heden tot mijn favoriete schrijvers.

like · see review

Aug 28, 2010 Eltine rated it 5 of 5 stars

I loved this book! The best read for a long time! The beginning is rather harsh (I thought it was all a big joke) but it develops beautifully. After finishing, I keep thinking about it, figuring things out.

I am curious how this books translates in English because the use of language and the dialect is so Belgian!

I certainly recommend this book, especially to my Dutch friends!

like · see review

Feb 08, 2012 Tineke rated it 3 of 5 stars

Shelves: read-in-2012

Better than expected. I was afraid that I would get another horrible experience with an author from Belgium. Something I had before. But this was absurd, funny weird, but in a good way. He dares to say things, that few people might dare say. It's something that I find common in a lot of Belgium authors.

like · see review

May 22, 2013 Pascal rated it 1 of 5 stars

Geef mij maar Boon's 'helaasheid', Verhulst haalt helaas dat niveau niet.
Mevrouw Verona daalt de heuvel af vond ik wel een mooi boek.

like · see review

Jul 25, 2012 Brenda rated it 4 of 5 stars

Mooi :-)... Ik hou van zijn schrijfstijl en heb nou eenmaal een zwak voor de mens die in alcohol hun vriend en vijand zien.
Paar favoriete zinnen:

"God schiep de dag en wij sleepten ons er doorheen..."

"Mensen geloofden in God, maar de duivel geloofde tenminste nog in ons.."

"Nu ook ik uit steeds meer vroeger ga bestaan."

like · see review

Aug 23, 2012 Evam rated it 5 of 5 stars

Een hedendaagse klassieker, onmisbaar en o zo herkenbaar geschreven! Niet dik, leest als een trein, geen woord te veel of te weinig. Bevat veel humor en cynisch-realistische situaties uit de jaren '80.

like · see review

Jan 20, 2013 Veerle rated it 4 of 5 stars

It's about Aalst, how could you not like that!? Witty writing style, not recognizable, but yet somehow identifiable, as everyone has a little of 'lowlife' inside of him ;-)

like · see review

Dec 30, 2008 Bert rated it 3 of 5 stars

Hilarisch, pijnlijk realistisch verhaal over de auteur's jeugdjaren. Stijl doet bij momenten denken aan Brusselmans' platvloersheid. Het diepe Vlaanderen op z'n best.

like · see review

« previous 1 2 3 4 5 6 7 8 9 … 86 87 next »

Literature

12 users

Roman

6 users

Novels

5 users

Academic > School

3 users

Contemporary

2 users

Drama

2 users

Cultural > Belgium

2 users

Young Adult > Coming Of Age

2 users

See top shelves...

Readers also enjoyed similar books

About Dimitri Verhulst

Dimitri Verhulst is een Vlaamse schrijver en dichter.

Dimitri Verhulst in de Nederlandstalige Wikipedia

Dimitri Verhulst in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Dimitri Verhulst bij "Schrijversgewijs"

Dimitri Verhulst is a Flemish poet and writer.

Dimitri Verhulst in the English Wikipedia

More about Dimitri Verhulst...

Books by Dimitri Verhulst

Godverdomse dagen op een godverdomse bol

De intrede van Christus in Brussel: in het jaar 2000 en oneffen ongeveer

More…

Share This Book

Facebook Twitter Your website

Trivia About De helaasheid der...

No trivia or quizzes yet. Add some now »

Quotes from De helaasheid der dingen

“Er zijn vele wegen die hij in het leven kan nemen en ik wil zijn atlas zijn.” — 4 people liked it

More quotes…

title link	preview: De helaasheid der dingen
avg rating	preview: De helaasheid der dingen Goodreads rating: 3.75 (2027 ratings)
small image	preview: click here [close]
med image	preview: click here [close]
BBCode	[url=http://www.goodreads.com/book/show/1078784.De_helaasheid_der_dingen?utm_medium=api&utm_source=blog_book][img]http://d.gr-assets.com/books/1202326734l/1078784.jpg[/img][/url] [url=http://www.goodreads.com/book/show/1078784.De_helaasheid_der_dingen?utm_medium=api&utm_source=blog_book]De helaasheid der dingen by Dimitri Verhulst[/url]

De helaasheid der dingen

Friend Reviews

Lists with This Book

Community Reviews

new topic
Discuss This Book

combine
Other Editions (13)

Genres

Readers also enjoyed similar books

About Dimitri Verhulst

Books by Dimitri Verhulst

Share This Book

Share This Book on Your Website

Trivia About De helaasheid der...

Quotes from De helaasheid der dingen