De Helaasheid der Dingen

by Dimitri Verhulst

book data

119 ratings, 3.94 average rating, 19 reviews (more data...)

rating	frequency	%
5		26%
4		48%
3		18%
2		3%
1		2%

edit

published

2007 (first published 2006) by Uitgeverij Contact

isbn13

9789025427733

find at: Amazon | Half.com | Abebooks | Audible |

new topic
discuss this book

There are no discussion topics on this book yet. Be the first to start one »

friend reviews

To see what your friends thought of this book, please sign up.

lists with this book

This book is currently not featured on any Listopia lists. Add this book to your favorite list »

other reviews (showing 1-20 of 154)

sort: default (?) | date
filters: all | text-only

01/29/08

Mirthe rated it:

bookshelves: the-10-of--08

Read in February, 2008

In het begin had ik schrik dat ik mijn moeder gelijk zou moeten geven: het boek was te grof. Maar naarmate de hoofdstukken voorbijvlogen, begon ik het te appreciëren. Dimitri Verhulst heeft een aparte stijl van schrijven, maar dat mag wel.

Toen ik het hoofdstuk De Ronde Van Frankrijk had gelezen was ik helemaal overtuigd: deze mens kan schrijven. Hoewel het boek wordt voorgesteld als een autobiografie, hoop ik dat het grootste deel verzonnen is, want dat zou het pas echt geniaal make...more

Like this review? yes

1 comment

01/28/08

Guy rated it:

Read in April, 2007

Dimitri Verhulst - De helaasheid der dingen. Ook gelezen, en deze keer helemaal gratis, want van de geweldige Hoofdstedelijke Openbare Bibliotheek: De helaasheid der dingen (2006) van Gouden Uil-publieksfavoriet Dimitri Verhulst, die ook in mijn omgeving (een nog veel overtuigender argument!) op de nodige lofbetuigingen mocht rekeningen. Ik had al van Verhulst gehoord, over hem gelezen, had hem ooit zelfs eens zien opdraven in dat vreemde laatavondprogramma De laatste show en had vaagweg een ide...more Dimitri Verhulst - De helaasheid der dingen. Ook gelezen, en deze keer helemaal gratis, want van de geweldige Hoofdstedelijke Openbare Bibliotheek: De helaasheid der dingen (2006) van Gouden Uil-publieksfavoriet Dimitri Verhulst, die ook in mijn omgeving (een nog veel overtuigender argument!) op de nodige lofbetuigingen mocht rekeningen. Ik had al van Verhulst gehoord, over hem gelezen, had hem ooit zelfs eens zien opdraven in dat vreemde laatavondprogramma De laatste show en had vaagweg een idee over wat het boek ging (nestbevuiling), maar ik vermoedde dat er achter al dat geleuter de zoveelste promostunt schuil ging omdat er eindelijk eens een Vlaming gevonden werd die niet meteen teruggestuurd werd naar de kleuterschool zodra zijn/haar werk naast dat van buitenlandse generatiegenoten werd gelegd. Ik was dus bevooroordeeld, want ik heb wel degelijk “genoten” (bij gebrek aan beter) van het boek, een soortement autobiografie waarin Dimmetrie terugkeert naar het als Reetverdegem vermomde Nieuwerkerken bij Aalst, een Vlaams gat zoals er dozijnen terug te vinden zijn tussen Dilsen en Diksmuide. Natuurlijk kan een gat ook z’n charmes hebben, en alhoewel dat misschien wat vrijgevig is in het geval van Reetveerdegem, gaat het alleszins om een kleurrijke familiekroniek.

De jonge Dimmetrie groeide op tussen zijn grootmoeder, vader en nonkels, drie brallende, gnuivende, reetschartende nietsnutten die zingeving verwarren met heelder dagen pinten pakken en protjes laten en de jonge Dimmetrie het ene vieze volkslied na het andere aanleren. Het boek begint als de kleine nog een snotneus is die het bier nog moet ontdekken, en eindigt als de huidige schrijver nog eens terugkeert. Het begin en het einde van het boek maakten ook het meeste indruk. Verhulst schrijft bij momenten geweldig Vlaams: expressief, authentiek, soms getuigend van pure poëzie. Wat hij vertelt is vaak platvloers, maar zijn taal blijft bruisend volks zonder te verwateren tot het soort schetenproza dat Brusselmans’ boeken soms kenmerkt. In dat opzicht is de spirit van Verhulst soms eerder te zoeken bij L.P. Boon en zijn stijl nu en dan zo krachtig als die van J.M.H. Berckmans (als die zichzelf onder controle heeft). Onvergetelijk zijn de verhalen over de zatte dwergen in het café, de eigen interpretatie van de Tour de France (voor elke zoveel kilometer een pint, glas wijn of whiskey) en uiteindelijk, na zoveel jaar, de onafwendbare vervreemding als Verhulst met z’n eigen kleine terugkeert naar het gat waar hij werd grootgebracht. Op die manier is De helaasheid der dingen een boek geworden dat bij momenten ronduit hilarisch is, soms ontroerend, op het einde pijnlijk melancholisch (ten huize Boleuzia ook wel herkenbaar) en bijna constant intrigerend, omdat het plaatsneemt in een lange traditie van (al dan niet) liefdevolle afrekeningen waarbij het niet zoveel uitmaakt in welke mate er gefantaseerd werd, en toch moeiteloos overeind weet te blijven als een origineel werk. Koop (of leen) en lees dat boek en maak van die man een miljonair. (****)

(less)

Like this review? yes

add a comment

12/30/08

Bert rated it:

Read in November, 2007

Hilarisch, pijnlijk realistisch verhaal over de auteur's jeugdjaren. Stijl doet bij momenten denken aan Brusselmans' platvloersheid. Het diepe Vlaanderen op z'n best.

Like this review? yes

add a comment

03/23/09

Rienk Kuipers rated it:

Read in March, 2009

Met een heerlijke cynische stijl rekent Verhulst af met zijn verleden. Vooral de eerste honderd pagina's waren erg de moeite waard. Aanrader.

Like this review? yes

add a comment

06/08/09

Bertzijngedacht rated it:

Read in July, 2006

Hardop schuddebuikend lachen terwijl je leest ! Dat gebeurt mij niet vaak.
Wel bij dit boek. Als Vlaming moet je dit gelezen hebben.

Like this review? yes

add a comment

08/07/08

Annelies rated it:

Read in August, 2008

Marjan vond dit boek geweldig, Tom al iets minder. Ik begon er vol enthousiasme aan, maar ik moet zeggen. Het boek heeft me niet echt geboeid.
Een goed boek moet je bijblijven tot het uit is, en nog een paar dagen langer, dit boek zal ik direct vergeten.
Er kwamen wel een paar leuke stukken in voor, zoals (inderdaad Marjan) De Opel Joeri, en het hoofdpersonage dat hoopt dat zijn kind doodgeboren zal worden, een mulatje zou zijn of zo zwaar gehandicapt dat euthanasie de beste oplossing...more

Like this review? yes

add a comment

07/02/09

Tim Adank rated it:

Read in January, 2008

Hi-la-ri-ous-ly funny!
Concerns the World Championships of Drinking (inter alia). Enough said.

Like this review? yes

add a comment

12/29/08

Isabelle rated it:

Read in January, 2009

Ondanks het feit dat het een dun boekje is, had ik problemen om mezelf aan te zetten om verder te lezen... Eenmaal ik voorbij de eerste pagina's was, las het redelijk vlot. Naarmate het boek vorderde begon ik het hoofdpersonage en zijn niet alledaagse familie zelfs te appreciëren.
Maar misschien niet geschikt voor iedereen...

Like this review? yes

add a comment

10/15/07

Floriaan rated it:

Read in October, 2007

recommends it for: anyone

Dimitri goes back to his early years to tell the story of a boy growing up in Reetverdegem. And that's exactely what this book is all about.
The book is full of little observations that are so obviously true. Wish to/determined to read more of this author, so I could steal some wisdom of him..

Like this review? yes

add a comment

09/01/08

Ludo rated it:

Read in July, 2008

Na wat opstart problemen, moet ik toegeven dat ik het boek toch wel goed geschreven vind.
Nogal grof-plat-enz, maar dat hoort bij het genre, waar ik verder weinig affiniteit mee heb.
Ik heb nog liggen: mevrouw Verona daalt de heuvel af.
Benieuwd of dat me beter bevalt.

Like this review? yes

add a comment

02/01/08

Kruimel rated it:

bookshelves: tijdsverspilling

Read in December, 2007

Ik ben vol enthousiasme aan dit boek begonnen, en nog eens, en nog eens...
Ik probeer te begrijpen wat iedereen zo geweldig vindt aan dit boek, maar ik zie het niet. Het verhaal kon me niet boeien en op pagina 60 heb ik het opgegeven.

Like this review? yes

add a comment

02/01/08

Anneliesv added it

bookshelves: minder

Read in January, 2006

Sorry als ik door dit te zeggen iemand tegen de schenen schop, maar ik vond dit boek nogal plat. Ik ben ook geen Herman Brusselmans of Tom Lanoye liefhebber behalve "Kartonnen dozen" van T. Lanoye dan weer wel.

Like this review? yes

add a comment

02/05/08

Miss Puntkomma rated it:

Read in January, 2007

Rauw en hard, zoals het er in sommige Vlaamsche gezinnen aan toe gaat. Herkenbaar zou ik het niet noemen, maar wel het heeft een hoog Daens-in-de-21e-eeuw-gehalte...

Like this review? yes

add a comment

02/04/08

Nele/ added it

Read in December, 2007

Ja, zijn taal is beeldend en ja, er zijn vaak grappige en ontroerende vondsten in dit boek. Maar voor mij hoeft het niet echt. Ik ben geen fan vrees ik.

Like this review? yes

2 comments