[close] گابریل گارسیا مارکِز (زادهٔ ۶ مارس ۱۹۲۷ در در دهکدهٔ آرکاتاکا*[۱] درمنطقهٔ سانتامارا*[۲] در کلمبیا) رمان‌نویس، روزنامه‌نگار، ناشر و فعال سیاسی کلمبیایی است. او بین مردم کشورهای آمریکای لاتین با نام گابو یا گابیتو (برای تحبیب) مشهور است و پس از درگیری با رییس دولت کلمبیا و تحت تعقیب قرار گرفتنش در مکزیک زندگی می‌کند.

او در سال ۱۹۴۱ اولين نوشته‌هايش را در روزنامه‌ای به نام Juventude که مخصوص شاگردان دبيرستانی بود منتشر کرد و در سال ۱۹۴۷ به تحصيل رشتهٔ حقوق در دانشگاه بوگوتا پرداخت. در سال ۱۹۶۵ شروع به نوشتن رمان صد سال ‌تنهايی کرد و آن را در سال ۱۹۶۸ به پايان رساند که به عقيدهٔ اکثر منتقدان شاهکار او به شمار می‌رود. او در سال ۱۹۸۲ برای این رمان، برندهٔ جایزه نوبل ادبیات بوده است.

او در سال ۱۹۹۹ رسماً مرد سال آمريکای لاتین شناخته شد و در سال ۲۰۰۰ مردم کلمبيا با ارسال طومارهايی خواستار پذيرش رياست جمهوری کلمبيا توسط مارکز بودند که وی نپذيرفت.

مارکز یکی از نویسندگان پیشگام سبک ادبی رئالیسم جادویی است، اگرچه تمام آثارش را نمی‌توان در این سبک طبقه‌بندی کرد.
این بخش از این نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
آثار

برگردان‌ها به زبان فارسی

* طوفان برگ
* پاییز پدرسالار
* کسی به سرهنگ نامه نمی‌نویسد، هوشنگ گلشیری
* زائران غریب (مجموعه داستان کوتاه، همچنین با عنوان ده داستان سرگردان)
* ماجرای ارندیرا و مادربزرگ سنگدل‌اش (مجموعه داستان کوتاه)
* سفر پنهانی میگل لیتین به شیلی
* زیستن برای بازگفتن، انتشارات کاروان
* صد سال تنهایی، (به اسپانیایی: Cien años de soledad) ترجمه‌های: بهمن فرزانه، کیومرث پارسای.
* از عشق و شیاطین دیگر
* عشق سال‌های وبا هرمز عبداللهی
* ساعت نحس *[۳]
* خانهٔ بزرگ
* وقایع‌نگاری يک قتل از پيش اعلام شده
* ژنرال در هزارتوی خويش
* ۱۳۸۵ - بهترین داستان‌های کوتاه گابریل گارسیا مارکز، احمد گلشیری. انتشارات نگاه.
* ۱۳۸۶ - خاطرهٔ دلبرکان غمگین من. (به اسپانیایی: Memoria de mis putas tristes) (خاطرات روسپیان غمگین من.). کاوه [close]