José Mauro de Vasconcelos





José Mauro de Vasconcelos

Author profile


born
in Rio de Janeiro, Brazil
February 26, 1920

died
July 25, 1984


About this author

José Mauro was born in Rio de Janeiro on February 26 of 1920. His family was very poor, and when he was still very young, he migrated to Natal where relatives took care of him. Entering the Medical Faculty, José abandoned the course of studies in his second year and returned to Rio de Janeiro.[citation needed] There he worked as a boxing instructor and even as a painter's model.

José iniciated his literature with the novel Banana Brava. His greatest success was his novel Meu Pé de Laranja Lima, that tells about his own personal experiences and the shocks he suffered in his childhood with the abrupt changes of life.

José was part Indian and part Portuguese. He passed his childhood in Natal. When he was 9 years old, he learned to swim, and with...more


Average rating: 4.12 · 5,871 ratings · 267 reviews · 19 distinct works · Similar authors
درخت زیبای من
by
4.26 of 5 stars 4.26 avg rating — 4,044 ratings — published 1968 — 43 editions
خورشيد را بيدار كنيم (Zeze #2)
3.84 of 5 stars 3.84 avg rating — 1,088 ratings — published 1992 — 11 editions
Delifişek (Zeze #3)
3.81 of 5 stars 3.81 avg rating — 286 ratings — published 1963 — 3 editions
Rosinha, Mi Canoa
3.75 of 5 stars 3.75 avg rating — 162 ratings — published 1976 — 9 editions
Yaban Muzu
3.72 of 5 stars 3.72 avg rating — 95 ratings — published 1969 — 3 editions
El Velero de Cristal
4.03 of 5 stars 4.03 avg rating — 40 ratings2 editions
Kardeşim Rüzgâr Kardeşim Deniz
by
3.78 of 5 stars 3.78 avg rating — 41 ratings — published 1945 — 3 editions
Corazon de Vidrio
3.86 of 5 stars 3.86 avg rating — 36 ratings — published 1968 — 4 editions
کاخ ژاپنی
3.65 of 5 stars 3.65 avg rating — 23 ratings — published 1976 — 5 editions
Çıplak Sokak
by
3.55 of 5 stars 3.55 avg rating — 22 ratings — published 1969 — 4 editions
More books by José Mauro de Vasconcelos…
“دیگر به راستی می دانستم درد یعنی چه. درد به معنای کتک خوردن تا حد بیهوشی نبود. بریدن پا بر اثر یک تکه شیشه و بخیه زدن در داروخانه نبود. درد یعنی چیزی که دل آدم را در هم می شکند و انسان ناگزیر است با آن بمیرد بدون آنکه بتواند رازش را برای کسی تعریف کند.، دردی که انسان را بدون قدرت دست و سر باقی می گذارد و انسان حتی یارای آن را ندارد که سرش را روی بالشت حرکت دهد. ”
José Mauro de Vasconcelos, O Meu Pé de Laranja Lima

“باید یک چیز را به من قول بدهی. تو قلب عجیبی داری زه زه

ـ به شما قول می دهم، اما نمی خواهم گولتان بزنم. من قلب عجیبی ندارم. شما این را می گویید چون من را در خانه نمی شناسید

ـ این مهم نیست. برای من تو قلب عجیبی داری. بعد از این نمی خواهم که برایم گل بیاوری، مگر اینکه به تو گلی بدهند. قول می دهی؟

ـ قول می دهم. اما لیوان؟ همیشه خالی می ماند؟

ـ این لیوان دیگر ابداً خالی نمی ماند. وقتی به آن نگاه می کنم قشنگ ترین گلهای دنیا را در آن می بینم و آن وقت فکر می کنم این گل را بهترین شاگردم به من هدیه داده است. قبول؟

دیگر می خندید. دستم را رها کرد و با مهربانی گفت: حالا می توانی بروی، قلب طلایی کوچولو

José Mauro de Vasconcelos, O Meu Pé de Laranja Lima

“—Y hay más. Tan pronto no van a cortar tu planta de naranja-lima. Cuando la corten estarás lejos y no sentirás nada.
Sollozando me abracé a sus rodillas.
—Ya no me interesa, papá. No me interesa…
Y mirando su rostro, que también se encontraba lleno de lágrimas, murmuré como un muerto:
—Ya la cortaron, papá, hace más de una semana que cortaron mi planta de naranja-lima.

Los años pasaron, mi querido Manuel Valadares. Hoy tengo cuarenta y ocho años y, a veces, en mi nostalgia, siento la impresión de que continúo siendo una criatura. Que en cualquier momento vas a aparecer trayéndome fotos de artistas de cine o más bolitas. Tú fuiste quien me enseñó la ternura de la vida, mi Portuga querido. Hoy soy yo el que tiene que distribuir las bolitas y las figuritas, porque la vida sin ternura no vale gran cosa. A veces soy feliz en mi ternura, a veces me engaño, lo que es más común.
En aquel tiempo… En el tiempo de nuestro tiempo no sabía que muchos años antes un Príncipe Idiota, arrodillado frente a un altar, preguntaba a los iconos, con los ojos llenos de lágrimas:

“¿POR QUÉ LES CUENTAN LAS COSAS A LAS CRIATURITAS?”

Y la verdad es, mi querido Portuga, que a mí me contaron las cosas demasiado pronto.
¡Adiós!”
José Mauro de Vasconcelos, Mi planta de naranja-lima

Topics Mentioning This Author

topics posts views last activity  
100+ Books in 2013: Aga and her books - 2012 110 92 Dec 31, 2012 04:45am  
75 Books: Aga and her books - 2012 124 56 Dec 31, 2012 04:45am